جابز در سرزمین عجایب

2012-05-12T12:42:42Z

محمود حبيبي habibi@ictnews.ir قسمت بيستم

در این قسمت با سیر و سلوک جابز، این جوان عاصی و سرکش در هند آشنا می‌شویم. او هفت ماه تمام به امید یافتن حقیقت و نور امید از شهری به شهر دیگر و از روستایی به روستای دیگر پای پیاده یا با اتوبوس و قطار سفر می‌کرد. کمی بعد دوستش کوتکه نیز به او ملحق می‌شود و در جریان اتفاقاتی که برای آنها رخ می‌دهد، کمی بیشتر با این نابغه آینده آشنا می‌شویم.

جابز وقتی سوار قطار شد تا به دیدار توزیع‌کننده این کی‌ات‌ها در تورین برود، حال و روز بهتری داشت. در تورین، پاستاهای ایتالیایی بود و رفقای میزبانش که هم‌دل‌تر از آلمانی‌ها بودند. او می‌گوید: «من دو هفته شگفت‌انگیز در تورین داشتم؛ این شهرک صنعتی پرهیاهو. توزیع‌کننده هر شب مرا برای شام به رستورانی می‌برد که فقط هشت میز داشت و منویی هم در کار نبود. فقط کافی بود به آنها بگویی چه می‌خواهی، آنها برایت آماده می‌کردند. یکی از میزها همیشه برای رئیس شرکت فیات رزرو شده بود. واقعا عالی بود.» او سپس به لوگانو (Lugano) در سوئیس نزد عموی فردلند رفت و از آنجا با هواپیما به هند سفر کرد.

وقتی در دهلی نو از پلکان هواپیما پیاده شد، امواج گرما را که از جاده آسفالته بلند می‌شد، حس کرد. در حالی که تازه ماه آوریل فرا رسیده بود. جابز به سمت هتلی که به او توصیه شده بود رفت اما هتل پر بود، بنابراین به جایی رفت که راننده تاکسی پیشنهاد کرد. «مطمئنم که او انعام می‌گرفت زیرا مرا به این سقوط آزاد برد.» جابز از صاحب هتل پرسید که آیا آب هتل تصفیه شده است و احمقانه پاسخ او را باور کرد. «خیلی زود اسهال خونی گرفتم. مریض بودم. خیلی حالم بد بود. تب بسیار شدیدی داشتم. در عرض یک هفته از 160 پوند به 120 پوند رسیدم.»

وقتی آنقدر حالش خوب شد که توانست راه برود، به این نتیجه رسید که باید دهلی نو را ترک کند. بنابراین راهی شهرک «هریدوار» (Haridwar) در غرب هند نزدیک منبع رود گنگ شد که درگیر برگزاری یک فستیوال با نام «کومب ملا» (Kumbh Mela) بود. بیش از 10 میلیون نفر به این شهرک که معمولا کمتر از 100 هزار ساکن داشت سرازیر شده بودند. «همه‌جا آدم‌های مقدس به چشم می‌خورد. چادرهایی با فلان یا بهمان معلم نیز همه‌جا برپا بود. تا دلت بخواهد فیل‌سوار در شهرک بود. من چند روزی آنجا بودم اما حس کردم که باید آنجا را نیز ترک کنم.»

او با قطار و اتوبوس خود را به روستایی نزدیک «ناینیتال» (Nainital) در دامنه‌های هیمالیا رساند. این همان روستایی بود که «نیم کارولی بابا» در آن زندگی می‌کرد یا زندگی کرده بود. البته وقتی جابز به آنجا رسید ـ دست‌کم در تناسخ قبلی‌اش- او دیگر در قید حیات نبود. جابز از یکی از خانواده‌های این روستا اتاقی با تشک اجاره کرد. این خانواده به او کمک کردند تا با تهیه و خوردن غذاهای گیاهی، حال و روزش بهبود یابد. او به یاد می‌آورد که «روزی به یک کپی انگلیسی از زندگینامه خودنوشت یک یوگی برخوردم که مسافر قبلی جا گذاشته بود. آن را چندین بار خواندم زیرا کار دیگری نداشتم. من معمولا از روستایی به روستای دیگر پیاده می‌رفتم و کم‌کم اسهال خونی‌ام بهتر شد». در این منطقه او با یک اپیدمیولوژیست با نام «لری بریلینت» (Larry Brilliant) که در حال کار روی ریشه‌کنی آبله بود آشنا شد. او بعدها مسوول خیریه گوگل و بنیاد اسکال (Skoll) شد. بریلینت از آن زمان به بعد به دوست همیشگی جابز تبدیل شد. یک بار جابز وصف کمالات یک مرد مقدس هندی جوان را شنید که در یکی از ایالات هیمالیا برای مریدانش که عمدتا تاجران ثروتمند بودند، جلسه می‌گذاشت. «این فرصتی بود برای دیدار با یک آدم مقدس و آشنایی با مریدانش اما همچنین فرصتی بود برای خوردن یک غذای خوب. هر قدر که نزدیک‌تر می‌شدم، بوی غذا را بیشتر حس می‌کردم و خیلی هم گرسنه بودم.» هنگامی که جابز سرگرم صرف غذا بود، توجه مرد مقدس ـ که چندان از خود جابز مسن‌تر نبود ـ به او جلب شد و با دست به او اشاره کرد و دیوانه‌وار خندید. «او به سمت من آمد، دست مرا گرفت و صدایی شبیه جیغ از دهانش بیرون آمد و گفت: «تو مثل یک بچه‌ای.» من از این توجه او زیاد خوشحال نبودم.» همین‌طور که دست جابز را در دست داشت او را از میان خیل مریدانش بیرون کشید و پای پیاده به سمت تپه‌ای برد که کنار آن چاه و چشمه‌ای کوچک وجود داشت. «ما نشستیم و یک تیغ صاف را از جیبش بیرون کشید. اول فکر کردم دچار جنون است و کم‌کم نگران شدم اما سپس یک قالب صابون هم در آورد ـ من آن زمان موهای بلندی داشتم - و موی من را کف‌مالی کرد و سرم را تراشید. او به من گفت این کار را به خاطر سلامتی من می‌کند.»

دانیل کوتکه اول تابستان همان سال به هند رسید و جابز برای دیدن او به دهلی نو برگشت. آنها عمدتا با اتوبوس و نسبتا بی‌هدف در شهرهای مختلف می‌چرخیدند. تا آن زمان جابز دیگر تلاشی نمی‌کرد یک مراد برای خود بیابد که بتواند رمز حکمت را برایش آشکار کند بلکه بیشتر در پی روشن شدن از طریق تجربه زاهدانه، ریاضت‌کشی و ساده‌زیستی بود. او قادر به کسب آرامش درونی نبود. کوتکه به خاطر می‌آورد که یک بار جابز با یک زن هندی در بازاری در یکی از روستاها داد و بیداد راه انداخت چون جابز معتقد بود زن در شیری که به آنها می‌فروشد آب قاطی کرده است.

اما جابز در عین حال سخاوتمند نیز بود. وقتی آنها به شهرک «مانالی» (Manali) رسیدند، کیسه‌خواب کوتکه را که چک‌های مسافرتی‌اش هم در آن بود، دزیدند. او می‌گوید: «استیو هزینه غذا و بلیت اتوبوس مرا تا رسیدن به دهلی داد.» او همچنین مابقی پولش، 100 دلار را به کوتکه قرض داد. جابز در طول هفت ماه اقامتش در هند، به ندرت برای پدر و مادرش نامه می‌نوشت و نامه‌هایش را نیز دفتر پست پیشتاز آمریکایی در دهلی نو، آن هم فقط وقتی گذرش به آن می‌افتاد، می‌گرفت. بنابراین وقتی در فرودگاه اوکلند با خانواده‌اش تماس گرفت که به دنبالش بروند آنها تقریبا شوکه شدند. پدر و مادرش بلافاصله از لس‌آلتوس راه افتادند. جابز می‌گوید: «پدرم صورتش را اصلاح کرده بود و من آن روز یک ردای پنبه‌ای هندی بر تن داشتم و پوستم به خاطر آفتاب تیره و قهوه‌ای‌قرمز شکلاتی شده بود. در سالن نشسته بودم و می‌دیدم که پدر و مادرم پنج بار از مقابل من گذشتند و سرانجام مادرم بود که آمد سراغ من و گفت: استیو؟ و من گفتم: سلام.»

آنها او را به خانه بردند. جابز در خانه نیز تلاشش را برای خودشناسی ادامه می‌داد. او چندین مسیر را برای رسیدن به روشن شدن پیگیری می‌کرد. صبح‌ها و غروب‌ها مدیتیشن می‌کرد و ذن می‌خواند و بین آنها سری به کلاس‌های فیزیک و دوره‌های مهندسی در استنفورد می‌زد.

شناسنامه هفته نامه عصر ارتباط

2012-05-12T12:42:42Z

هفته نامه خبری ،اطلاع رسانی،آموزشی و پژوهشی

صاحب امتیاز و مديرمسوول: مهدي بگلري

سردبير: مجتبي محمودي

تلفن سردبير: 88936454

مرکز تلفن: 88946450

دورنگار: 88947448

تحريريه: 88947452-88943455

دورنگار تحريريه: 88943457-88936456

توزيع و مشترکين: 88946449

سازمان‌آگهی‌ها: 88946450

info@ICTnews.ir

www.asreertebat.com

www.ICTnews.ir

نشاني دفتر مرکزي: وليعصر/ بالاتر از زرتشت/ کوچه نوربخش/ شماره 20

صندوق پستي: 1359-14155

ليتوگرافي و چاپ: سلام

توزيع: پيام‌رسان پيروز

هفته نامه عصر ارتباط | شماره 453

جابز در سرزمین عجایب

شناسنامه هفته نامه عصر ارتباط