هفته نامه عصر ارتباط
اولیـن و پرتیـراژتـرین هفتـه نـامه ICT کشـور
هفته نامه عصر ارتباط - اولین و پر تیراژترین هفته نامه iCT کشور

اخبار

اخبار
اخبار

اتوبوس‌هایی که با قهوه کار می‌کنند!

لندن برای مبارزه با آلودگی هوا تصمیم دارد اتوبوس‌هایی بسازد که سوخت آنها قهوه باشد. عشق لندنی‌ها به قهوه می‌تواند سوخت یک‌سوم شبکه اتوبوسرانی پایتخت را تامین کند.

به گزارش ایسنا و به نقل از انگجت، به عنوان بخشی از تلاش‌های مداوم لندن برای کاهش آلودگی در پایتخت انگلیس، اتوبوس‌های این شهر برای استفاده از منبع جدید سوخت، یعنی تفاله قهوه آماده می‌شوند.

به واسطه همکاری بین شرکت‌های ‌بیوبین‌ ((Bio-Bean، ‌شل ((Shell و ‌آرگنت انرژی ((Argent Energy، مخزن اتوبوس‌های دو طبقه با یک سوخت زیستی موسوم به B20 متشکل از مخلوط روغن ضایعات قهوه با سوخت دیزل پر خواهد شد.

تاکنون آنها سوخت لازم به اندازه تامین یک سال سوخت یک اتوبوس(6 هزار لیتر) را با استفاده از این روش تولید کرده‌اند. اما از آنجایی که لندنی‌ها روزی 20 میلیون فنجان قهوه می‌نوشند، ضایعات بجا مانده از این میزان قهوه می‌تواند سوخت کافی را برای تامین یک‌سوم کل شبکه اتوبوسرانی لندن فراهم کند.

کارخانه Bio-Bean می‌تواند سالیانه 50 هزار تن قهوه را بازیافت کند. این شرکت ضایعات حاصل از کافی‌شاپ‌های خیابانی و همچنین کارخانه‌های تولید قهوه فوری را جمع‌آوری می‌کند و از آن برای استخراج روغن استفاده می‌کند.

سپس با سایر چربی‌ها و روغن‌ها مخلوط می‌شود تا 20 درصد از ترکیبات سوخت زیستیB20 تولید شود. اتوبوس‌ها نیازی به تغییر ندارند و این خود یک صرفه‌جویی بزرگ در هزینه‌ها است.

سوخت‌هایی مانند B20 یک سوخت جایگزین سبزتر را فراهم می‌کنند، چرا که لندن برای مبارزه با آلودگی هوا به حمایت از روش‌های سبزتر حمل و نقل ادامه می‌دهد.

صادق‌خان شهردار لندن گفته است که از سال 2018، هیچ یک از اتوبوس‌های معمولی جدید در مرکز شهر، دیگر آلاینده نخواهند بود و توسط ناوگان وسیعی از اتوبوس‌های هیبریدی کمک می‌شوند.

با این حال، هدف نهایی این است که لندن تا سال 2050 یک سیستم حمل و نقل با میزان آلایندگی صفر داشته باشد.

 

«قفس» فرار از اینترنت ساخته شد

یک چادر برای فرار از فضای مجازی و جلوگیری از هک شدن و مورد جاسوسی سایبری قرار گرفتن طراحی و ساخته شده است.

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، شرکت رستوران زنجیره‌ای کی‌اف‌سی در اقدامی عجیب و غیرمرتبط با رشته فعالیتش اقدام به ساخت این چادر کرده است.

سازندگان فکر می‌کنند که یک محفظه با توانایی جلوگیری از میدان‌های الکترومغناطیسی که در واقع نمونه پیشرفته «قفس فارادی» است، ممکن است مفید واقع شود. به عنوان مثال برای کسانی که به دنبال فرار از ایمیل‌های بازاریابی الکترونیک در روزهای تعطیل هستند.

«قفس فارادی» محفظه ساخته شده از مواد هدایت‌کننده است که می‌تواند بطور عمده انتقال امواج رادیویی را مسدود کند.

نتیجه یک فضایی است که سیگنال‌های وای‌فای یا شبکه سلولی نمی‌توانند به آن نفوذ کنند. از آنجا که  این چادر  توسط KFC ساخته شده آدمک معروف سرهنگ سندرز‌ در بالای چادر کار شده و دستگیره در آن به شکل یک ران مرغ سرخ‌شده ساخته شده است.

قفس KFC به شکل یک گنبد متشکل از قاب فولادی و یک شبکه تور مانند فولاد ضد زنگ است که آدمک مشهور ‌سرهنگ سندرز‌ که موسس رستوران‌های زنجیره‌ای KFC است، روی این چادر ‌طراحی شده است.

این قفس فرار از اینترنت دارای قطر 7 فوت (2.1 متر) و ارتفاع 6.5 فوت (2 متر) است که باید به اندازه کافی برای استفاده چند نفر مناسب باشد.

با این حال به نظر می‌رسد شرکت روی پتانسیل تجاری این چادر حساب باز نکرده است.

این قفس تنها در ایالات متحده آمریکا و با قیمت 10 هزار دلار عرضه می‌شود.

قفس فارادی یک ققس یا فضای بسته ساخته‌ شده از فلز یا رسانای الکتریکی دیگر است. در سال 1873 میلادی مایکل فارادی در آزمایشی فردی را در یک قفس رسانای بزرگ قرار داد و آن را تا حدی شارژ کرد که بارهای الکتریکی به صورت جرقه از گوشه‌های آن جریان پیدا کردند.

در هنگام نمایش کارکرد این قفس، معمولا از سیم‌پیچ تسلا یا مولد وان‌دوگراف در کنار آن استفاده می‌شود و نشان می‌دهند که با وجود جرقه‌هایی که بین قفس و مولد یا سیم‌پیچ زده می‌شود، فرد درون قفس هیچ آسیبی نمی‌بیند.

برای حفظ امنیت افرادی که در خارج از قفس قرار دارند قفس را به زمین متصل می‌کنند، ولی این کار برای حفظ امنیت فرد درون قفس ضرورتی ندارد.

قفس فارادی علاوه بر اینکه محافظی در برابر امواج بیرونی است، به امواج درون خود نیز اجازه خروج نمی‌دهد.

در این حالت الکترون‌های سطح رسانا به گونه‌ای روی سطح داخلی آن آرایش می‌یابند که اثر بارهای الکتریکی درون قفس را خنثی کنند.

‌با این وجود بر اثر جابجایی بارها سطح خارجی قفس نیز باردار می‌شود. برای جمع‌آوری بارهای الکتریکی سطح بیرونی قفس آن را به زمین متصل می‌کنند.

هنگامی که یک جسم باردار درون قفس فارادی قرار داده می‌شود، روی بدنه قفس باری القا می‌کند که دارای پلاریته مخالف اما هم‌اندازه بار درون قفس است.

با اتصال قفس به یک دستگاه اندازه‌گیری الکتریکی می‌توان بار الکتریکی درون آن را اندازه گرفت، از این رو قفس فارادی یکی از راه‌های اندازه‌گیری بارهای الکتریکی ساکن است. البته پیش از انجام این کار باید قفس را به زمین متصل کرد تا بارهای الکتریکی روی آن تخلیه شود و سپس پیش از قراردادن جسم باردار درون آن، باید آن را از زمین جدا نمود.

در عمل برای جلوگیری از تداخل میدان‌های ناشی از بارهای خارجی لازم است قفس اصلی در درون یک قفس فارادی دیگر قرار بگیرد. در این آزمایش اگر ژرفای قفس اصلی خیلی بیشتر از پهنای آن باشد، بدون نیاز به بستن در قفس می‌توان به نتایج نسبتا دقیقی دست یافت.

از مزیت‌های این روش اندازه‌گیری این است که می‌تواند بار کل یک جسم رسانا یا نارسانا را اندازه بگیرد. محدودیت آن نیز این است که قفس باید بتواند کل جسم مورد آزمایش را در‌بر بگیرد.

قفس فارادی در برابر نفوذ امواج رادیویی و تابش الکترومغناطیسی نیز مقاوم است و این امواج نمی‌توانند به داخل آن نفوذ کنند.

 

اولین «قرص هوشمند» دنیا مجوز گرفت

سازمان غذا و داروی آمریکا مجوز استفاده از اولین قرص هوشمند دنیا را موسوم به ‌Abilify MyCite‌  که قابلیت ردیابی شدن در بدن و اطلاع به پزشک مبنی بر مصرف یا عدم مصرف دارو دارد، صادر کرد.

به گزارش ایسنا و به نقل از انگجت، پزشکان در ایالات متحده آمریکا ممکن است به زودی شروع به تجویز یک قرص کنند که می‌تواند به آنها بگوید که آیا بیماران واقعا داروهایشان را مصرف کرده‌اند یا خیر.

سازمان غذا و دارو اولین «داروی قابل ردیابی دیجیتال» کشور را تایید کرده است تا اطمینان حاصل شود که بیماران از دارو استفاده می‌کنند، زیرا عدم رعایت یک مشکل پرهزینه است که می‌تواند بر سلامت بیمار تاثیر بگذارد.

با این حال نگرانی متخصصان پزشکی در مورد استفاده از قرص‌هایی که می‌توانند ردیابی شوند، در حال افزایش است، به ویژه به این دلیل که داروی تایید شده، آنتی‌سایکوتیک یا ضد روان‌پریشی است که برای درمان اسکیزوفرنی و اختلال دو‌قطبی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

داروهای ضد روان‌پریشی (Antipsychotic) برای مدیریت و درمان رفتارهای جنون مانند هذیان و توهم به‌خصوص در بیماری‌های اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی ساخته شده‌اند.

این گونه داروها تاثیر آرام‌کننده یا آرام‌بخش زیادی دارند. بعضی از داروهای ضد روان‌پریشی مانند تورازین (Thorazine)توهم و هذیان بیمار را کاهش می‌دهند ولی سایر داروهای ضد روان‌پریشی مانند کلورازیل بیمار را سر حال می‌آورند و تقویت می‌کنند.

تاثیر اصلی این‌گونه داروها کاهش یا حذف نشانه‌های روان‌پریشی از جمله توهم، هذیان، گوشه‌گیری و بی‌احساسی است و برای آرام نگاه‌ داشتن بیماران ساخته نشده‌اند.

مکانیسم اصلی اغلب این داروها مهار گیرنده‌های دوپامینی در مغز است. داروهای آنتی سایکوتیک جدیدتر، اغلب عوارض آنتی کولینرژیک کمتری دارند.

قرص ‌Abilify MyCite‌ حاوی حسگر ساخته شده از مس، منیزیم و سیلیکون است که زمانی که اسیدهای معده شروع به فرایند هضم می‌کنند، یک سیگنال الکتریکی تولید می‌کند.

‌پچ همراه این قرص که باید روی قفسه سینه چسبانده شود، زمان و تاریخ را وقتی که سیگنال را شناسایی می‌کند به اپلیکیشن تلفن همراه ارسال می‌کند. سپس می‌توان این اطلاعات را با پزشک یا اعضای خانواده به اشتراک گذاشت.

در حالی که انتخاب قرص دیجیتال به صورت داوطلبانه است، بدین معنی که شما باید به پوشیدن یک پچ رضایت داشته باشید.

ضمنا بعضی از متخصصان پزشکی نگران هستند که بیمه‌گران ممکن است انگیزه‌ها و تبلیغات زیادی ارائه دهند تا مردم احساس کنند مجبور به استفاده از آن هستند.

این قرص همچنین ممکن است در نهایت به عنوان وسیله‌ای برای رهایی بیماران از بیمارستان‌های روان‌پزشکی مورد نیاز باشد و به مقامات یک راه آسان برای ردیابی افراد داده می‌شود.

گفته می‌شود داروهایی که می‌توانند ردیابی شوند، مزایای زیادی دارند. آنها می‌توانند به متخصصان پزشکی کمک کنند تا بر مصرف داروی افراد سالخورده نظارت داشته باشند، چرا که آنها گاهی فراموش می‌کنند داروهای خود را مصرف کنند.

پزشکان می‌توانند از این گونه قرص‌ها استفاده کنند تا اطمینان حاصل شود که بیماران پس از جراحی، بیش از حد داروی آرام‌بخش شبه‌مخدر مصرف نمی‌کنند، چرا‌که می‌تواند به اعتیاد تبدیل شود.

محققان می‌توانند از آنها استفاده کنند تا اطمینان حاصل شود که شرکت‌کنندگان در آزمایش‌های بالینی به‌درستی برای دریافت دقیق‌ترین نتایج ممکن از داروهای تجربی خود استفاده می‌کنند.

 

درج دیدگاه

بررسی بازی