چو فردا شود فکر فردا کنیم

در سال‌های قبل ابهامات و نقدهای بسیاری در خصوص روش حمایت از دو جویشگر بومی و سرنوشت احتمالی آنها منتشر کردیم، اما این طرح مانند باقی موارد بی‌توجه به انتقادها پیش رفت تا امروز و خبرهای جدید.

اما هفته قبل مدیر سابق پروژه موتور جست‌وجوهای بومی در جایگاه منتقد ایستاده و معتقد است با وجود سیاست‌گذاری مرکز ملی فضای مجازی و حمایت‌ پژوهشگاه، جویشگرها نتوانستند محتوای سازمان‌ها را بگیرند تا مزیت رقابتی پیدا کنند و از زمانی که جویشگرها به سازمان آی‌تی واگذار شده، هیچ کار خاصی برای آنها نشده است!

اینکه مدیران و طراحان یک پروژه ادعا کنند تا زمانی که آنها بر امور مدیریت می‌کردند کار به‌خوبی پیش می‌رفته و اتلاف منابع و انرژی در کار نبوده و به محض اینکه کار به نهاد دیگری سپرده شده ورق برگشته و آنها به اپوزیسیون تبدیل شده‌اند، البته داستان آشنایی به نظر می‌رسد.

روشن است که ما هم معتقد به وابستگی به فناوری‌های غربی نیستیم اما بدون وجود پیش‌نیازهای لازم، خروجی جز اتلاف منابع نخواهیم بود.

کمااینکه دور نیست روزهایی که کارشناسان و منتقدان هشدار می‌دادند که برای وارد شدن به این پروژه ملی باید ابتدا زیرساخت‌ها و بسترهای مناسب را فراهم کنیم و پیش‌شرط‌های لازم برای تحقق آن پروژه را درنظر بگیریم و با هماهنگی کافی وارد گود شویم.

حالا مشابه همین داستان برای دو پیام‌رسان‌ بومی نیز در جریان است؛ منابع مالی و تسهیلات زیادی در اختیار این دو پیام‌رسان بومی قرار گرفته است و کارشناسان زیادی هم معتقدند که در این برهه زمانی این پیام‌رسان‌ها با اقبال عمومی مواجه نخواهند بود. اكنون که سرنوشت جویشگرهای بومی با سفسطه و مغلطه به ناکجاآباد حواله داده شده، از کجا معلوم که چند سال دیگر این قصه برای پیام‌رسان‌های بومی تکرار نشود؟ آیا مدیران این پیام‌رسان‌ها هم معتقدند که چو فردا شود فکر فردا کنیم؟ اگر در سال‌های آتی مدیران این پیام‌رسان‌ها هم ادعا کنند که به دلیل همکاری نکردن سایر نهادها و سازمان‌ها موفقیت موردانتظار آنها حاصل نشده است، آن هنگام تکلیف چیست و چه کسی یا کسانی مسوول اتلاف پول‌های تلف‌شده از بیت‌المال هستند؟

دو جویشگر بومی و دو پیام‌رسان بومی و برخی دیگر از پروژه‌های بومی کشور بدون بازدهی هنوز در نیمه راه هستند و آخرین خبر اینکه دبیر شورای‌عالی فضای مجازی گفته، جایگزین داخلی اینستاگرام هم در راه است و البته جای شکرش باقی است که در این مورد تنها به یک جایگزین اکتفا شده!