شبکه ملی اطلاعات همان‌طور که از نامش پیداست پروژه‌ای «ملی» و قدیمی است که نزدیک به 14 سال از عمر آن می‌گذرد. در ماه‌های گذشته براساس روالی که هر از گاهی این پروژه ملی با آن مواجه می‌شود «فاز پیگیری» سرنوشت آن بر سر زبان‌ها افتاد.

 چند مسوول در شورای‌عالی و مرکز ملی فضای مجازی پیگیر موضوع شدند و کمی بعد و در همان سیکل تکراری وزارت ارتباطات اعلام کرد گزارش آماده شده و شبکه ملی اطلاعات 80 درصد پیشرفت کرده است. سپس از این وزارتخانه،‌ مستندات درخواست شد و در نهایت عکسی از چند زونکن در توییتر منتشر شد که اینها،‌ همان مستنداتی است که به شورای‌عالی فضای مجازی ارسال شده است.

از آن سو شورای‌عالی فضای مجازی سکوت کرد تا به بررسی مستندات ارسالی بپردازد تا این که هفته گذشته، محمدحسن انتظاری، عضو حقیقی شورای‌عالی فضای مجازی و دبیر سابق این شورا نتیجه را اعلام کرد و گفت: «گزارش پیشرفت 80 درصد شبکه ملی اطلاعات که از سوی وزارت ارتباطات به این شورا ارایه شده به تایید اعضا نرسید و نتایج آن به رییس‌جمهور ارسال شد.»

انتظاری در مصاحبه‌ای مشروح همان حرف‌های همیشگی و سابق را تکرار کرده از جمله این که برداشت وزارت ارتباطات از شبکه ملی اطلاعات متفاوت است، 90 درصد بودجه شبکه ملی اطلاعات (حدود 9 هزار میلیارد تومان) تخصیص یافته و آنچه به عنوان پیشرفت شبکه ملی اطلاعات معرفی شده هیچ قرابتی با ماموریت محوله به وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات ندارد.

اظهاراتی که البته از سوی دیگر این ماجرا، هیچ قرابتی هم با ماموریت محوله به شورای‌عالی فضای مجازی و جایگاه بالای اعضای حقیقی و حقوقی آن ندارد.

علی‌القاعده باید پس از این مصاحبه مبسوط و طولانی شاهد یک اتفاق یا واکنش می‌بودیم که نه از وزارت ارتباطات و مسوولانش و نه از رییس و دبیر مرکز ملی فضای مجازی هیچ صدایی به گوش نرسید،‌ تا باز هم این پرسش مهم باقی بماند که پس برای چندمین بار در سال‌های گذشته نتیجه عملی و خروجی این بگومگوهای رسانه‌ای چه بود و برای که بود؟ و پس بودجه‌های وزارت ارتباطات و شورای‌عالی فضای مجازی صرف چه شده و می‌شود؟