خود را جای کاربران اینترنت بگذارید

شاید حکایت"صد تومان را می‌دادم که بچه‌ام یک شب بیرون نخوابد" را شنیده باشید؛ حکایت زن و مردی که پس از سال‌ها صاحب فرزندی شدند. زمانی که پسر به دوران نوجوانی رسید بسیار سر به هوا و بازیگوش بود، یک روز برای بازی با دوستانش به کوچه رفت اما هوا تاریک شد و او به خانه برنگشت. پدر که بسیار از دیر کردن فرزند خود نگران شده بود به سمت میدان شهر رفت و همه جا را به دنبال او گشت، وقتی که از پیدا کردنش ناامید شد به منزل بازگشت و به همسایگان خود اطلاع داد که هرکس فرزندم را بیابد مژدگانی دریافت خواهد کرد و هر ساعت مژدگانی یابنده را بیشتر می‌کرد تا در نزدیک غروب مژدگانی را به صد تومان رساند. اما فردی که پسر همسایه را یافته بود گمان کرد که هر چه در تحویل دادن او تاخیر کند مژدگانی بیشتری دریافت خواهد کرد. یابنده فردای آن روز نزد پدر کودک آمد و یک صد تومان مژدگانی را طلب کرد. پدر گفت: صد تومان را وقتی می‌دادم که می‌خواستم بچه‌ام یک شب بیرون نخوابد و ترس بر او و ما غالب نشود که شد.

حالا ظاهرا این حکایت حس و حال کاربران اینترنت و نگرانی آنها در خصوص قطع دوباره اینترنت است که هرچه مسوولان می‌گویند خبری از قطع اینترنت نیست نه تنها از نگرانی آنها کم نمی‌کند بلکه کاربران اینترنت را نگران‌تر هم می‌کند. از یک سو رییس‌جمهور اعلام می‌کند که دولت قصد دارد شبکه ملی اطلاعات را تقویت کند تا مردم برای رفع نیازمندی‌های خود نیازی به اینترنت نداشته باشند و از سمت دیگر چند روز بعد می‌گوید شایعه قطع اینترنت کار دشمنان است و دولت چنین قصدی ندارد.

از مجلس اما خبرهای دیگری به گوش می‌رسد؛ یک نماینده مجلس خبر از ارایه طرح دوفوریتی برای اعمال هرگونه قطعی یا محدودیت اینترنت با مجوز مجلس داده است.

فارغ از این که این طرح به نتیجه برسد یا خیر، بد نیست مسوولان خود را به جای کاربران اینترنت بگذارند. درک دوگانگی به وجود آمده برای کاربران امر دشواری نیست.

کابوس مجوزها

اینترنت و امنیت ملی

دیدگاه‌ها

    ارسال دیدگاه