رزمندگان اقتصادی زیر آتش بی‌‌امان خودی‌ها!

این روزها که اخبار را مرور می‌کنیم هنوز هم در مورد کشف و ضبط مزرعه بیت‌کوین خبرهایی منتشر می‌شود. رسانه‌ها با آب و تاب دادن و جهت‌دهی رسانه‌ای این اخبار و پوشش خبری کذب و نادرست کم که نمی‌گذارند هیچ! بلکه چیزهای هم به آن اضافه می‌کنند.

اما چرا این اخبار این‌طور بازتاب پیدا می‌کند؟ مگر کارتل مواد مخدر یا باند تروریستی شناسایی و منهدم شده است؟ مگر شناسایی فارم ماینینگ کار اطلاعاتی و عملیاتی خاصی نیاز دارد؟ آیا نابودی زحمات خودجوش و دستاوردهای شبانه‌روزی جوانان کشور آن هم در این شرایط وخیم اقتصادی افتخار دارد؟ به راستی چه کسانی پشت پرده ممانعت از پیشرفت ایران اسلامی ‌هستند؟

بر کسی پوشیده نیست ایران سال‌هاست که درگیر یک جنگ تمام‌عیار اقتصادی است. در واقع ماینرها رزمندگان و نخبگان جنگ اقتصادی و سربازانی‌ هستند که با هوشمندی و استفاده از فناوری روز دنیا، قسمتی از سکان کشتی کشور را در غفلت مسوولین به دست گرفته‌اند و تلاش دارند در شرایط جاری کشور کاری کنند. اما امروز این نخبگان و جوانان در محاصره‌ چند جانبه و زیر آتش دو جبهه هستند؛ از یک سو گرفتار سوءمدیریت‌های اقتصادی، مفسدان و دلالان، رانت‌خواران و دیگر سو تحریم و خباثت دشمن خارجی.

دیر زمانی نیست که مقام معظم رهبری در سخنرانی 30/5/98 در آستانه هفته دولت به وضوح اعلام کردند؛ مجموعه دولت، مسوولان و دستگاه‌ها باید تغییر نگاه ویژه‌ای نسبت به اقتصادهای دانش‌بنیان داشته باشند و آن را اولویت کار خود بگذارند و این تغییر نگاه را در این شرایط ضروری و مهم دانستند. حضرت آیت‌ ا... خامنه‌ای به نکته مهم دیگری نیز اشاره کردند، فعال شدن اقتصاد‌های دانش‌بنیان می‌تواند بخش‌های مختلف دیگر را به حرکت وادارد و حرکت عمومی ‌اقتصادی کشور را به کلی متحول کند. همچنین ایشان رزمندگان اقتصادی امروز را در جنگ اقتصادی با دشمنان دانستند.

 مسوولان!، مگر غیر از این است که رهبر انقلاب اسلامی ‌در سخنان‌شان رونق تولید را نیازمند چهار نهاده دانستند؟ «نیروی انسانی»، «سرمایه»، «فناوری» و «مدیریت اقتصادی»، همگی این موارد ذکر شده را شما در یک فارم استخراج رمزارزها یکجا دارید و اما دقیقا برعکس فرمایشات رهبری عمل می‌کنید. مسوولان، جواب این سوال را بدهید، در این روزها که کشور تحریم است کدام یک از بخش‌های دولتی و خصوصی را می‌توانید مثال بزنید که مانند صنعت ماینینگ بتواند اشتغالزایی کند، تحریم‌ها را دور بزند و سرمایه‌های داخلی را جذب تولید کند؟ کدام یک از بخش‌های تولیدی را می‌توانید مثال بزنید که این‌طور باعث رونق و فعالیت سایر بخش‌های تولیدی در کشور شود؟

 اما سوالاتی که هرگز پرسیده نمی‌شود!

آنچه مسلم است صنعت ماینینگ در ایران در مقابل صنایع دیگر هنوز نوپاست و جامعه آن در مقابل صنایع دیگر بسیار کوچک است. اما نحوه برخورد دولت و ارگان‌های مربوطه با این صنعت نوپا چگونه بوده است؟

بگذارید مثالی ملموس بزنم، چند روز پیش خبری منتشر شد مبنی بر توقیف یک فارم بزرگ استخراج در یکی از استان‌های کشور، در هیچ کجای این خبر اشاره‌ای نشد که بیش از 50 میلیارد تومان سرمایه‌گذاری داخلی توسط نهادهای انتظامی ‌و امنیتی به واسطه تعطیلی همان فارم در حال نابودی است. چرا در این خبر اشاره نشد بیش از 45 نفر نیروی متخصص که مشغول امرار معاش بودند از کار بیکار شدند؟ چرا اشاره نشد (غیرقانونی) خواندن آن به واسطه کم‌کاری قانون‌گذار است؟ به خاطر همین غفلت و تعلل هنوز هیچ‌گونه قانون مدونی برای ورود دستگاه‌های ماینر در ایران وجود ندارد و سرمایه‌های بسیاری در حال هدررفت هستند.

چرا در خبرها اشاره نشد چند روز قبل از همین توقیف‌ها مقام معظم رهبری با انتقاد از دولت و مسوولان و مشکلات موجود بر سر راه ایجاد واحدهای تولیدی گفتند: گاهی برای فعالیت یک واحد تولیدی نه از هفت‌خوان بلکه باید از ۷۰‌خوان عبور کرد که مسوولان باید این مشکل جدی را حل و مقررات زائد و موانع تولید را رفع کنند!

حالا همان شخصی که شوآف رسانه‌ای می‌کند و خبر از کشف و ضبط می‌دهد باید پاسخگو باشد که به چه دلیل تاوان این تاخیرها را مردم باید بپردازند!؟

اگر دولت فقط منافع خود را ببیند و به نظرات بخش خصوصی توجهی نکند، حاصل آن چیزی به جز فرار نیروهای متخصص و خروج سرمایه‌های داخلی و تحمیل شرایط سخت‌تر بر مردم نتیجه دیگری نخواهد داشت.

همگان می‌دانند صنعت ماینینگ بدون استفاده از هیچ‌گونه تسهیلات دولتی و تنها با اکتفا به سرمایه‌گذاری بخش خصوصی و نیروهای متخصص ایرانی تا به اینجا پیش آمده و پیش خواهد رفت، و بنا بر تشخیص‌شان مطابق «فرمان آتش به اختیار» اقدام کرده‌اند، سوال مهم و اساسی از نهادهای مسوول این است، چرا به جای حمایت، آتش خود را به سوی این صنعت نوپا گرفته‌اند؟

در پایان آنچه مسلم است صرفه و صلاح دولت و منافع مشروع و منطقی بخش خصوصی و نخبگان راستین اقتصادی باید رعایت شود.