فعالیت «صوت و تصویر فراگیر» صرفا با مجوز صدا و سیما مجاز است

پیرو دستور رهبر انقلاب، هفته گذشته رییس قوه‌قضاییه با صدور بخش‌نامه‌ای هرگونه فعالیت در زمینه «صوت و تصویر فراگیر» را صرفا در صورت اخذ مجوز از صدا و سیما مجاز دانست.

اما دستور رهبری چه بود و اکنون مصادیق «صوت و تصویر فراگیر» چیست؟ متن دستور رهبری که برای نخستین بار منتشر می‌شود، به این شرح است: «مسوولیت صدور مجوز و تنظیم مقررات صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی و نظارت بر آن منحصرا برعهده سازمان صدا و سیما است».

درباره نقش حاکمیتی صدا و سیما اختلاف چندانی وجود نداشته بلکه دعوا و پرسش اساسی درباره تعریف و مصادیق «صوت و تصویر فراگیر» بوده و هست. آیا «صوت و تصویر فراگیر» فقط شامل پخش زنده می‌شود یا VOD  ویدیوکلوب‌های اینترنتی و فیلم و سریال‌هایي را هم كه با مجوز شورای پروانه ساخت سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد ساخته شده نیز شامل می‌شود؟

آن گونه که خبرگزاری مجلس شورای اسلامی گزارش داده، بر اساس ماده 2 طرح اداره و نظارت بر سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران که در کمیسیون فرهنگی مجلس تصویب شده اما هنوز به صحن علی نیامده، صوت و تصویر فراگیر چنین تعریف شده است: «صوت و تصویر فراگیر عبارت است از محتوای صوتی و تصویری که به صورت گسترده و یکسویه و بدون الزام به شناسایی مخاطب از طریق فرستنده‌های امواج رادیویی یا شبکه‎های کابلی ماهواره‌ای و اینترنتی توزیع می‌شود و یا قابلیت توزیع دارد و همچنین محتوای مربوطه زنده بوده و یا دارای جدول پخش زمانی است.»

به گزارش تابناک، مرتضی موسویان، معاون وزیر ارشاد و رییس مرکز فناوری اطلاعات و رسانه‌های دیجیتال پیش‌تر گفته بود: «در حال حاضر تعریفی که از صوت و تصویر در مرکز ملی فضای مجازی وجود دارد و باید به صحن شورای‌عالی فضای مجازی بیاید، با آنچه به آن اشاره کردند، متفاوت است؛ یعنی این تعریف معتقد است که صوت و تصویر فراگیر، صدا و تصویری است که بدون شناخت مخاطب، او را در بر بگیرد و دارای کنداکتور پخش و زنده و دارای یک تعداد مخاطب خاص به بالا باشد. این تعریفی است که کارشناسان مرکز ملی فضای مجازی به آن رسیده‌اند؛ اما نمی‌دانم تعریفی که مصوب خواهد شد، چیست.»