درایوهای جامد M.2 جایگزین SSDها می‌شوند

ماهیت مدام در حال تغییر فناوری‌های عصر حاضر نه‌تنها کاربران را با سردرگمی در انتخاب روبه‌رو کرده است، بلکه به‌عنوان یک چالش توسط کارشناسان و متخصصان عرصه تکنولوژی نیز پذیرفته شده است. بروز این چالش با علایمی چون قابل پیش‌بینی نبودن آینده فناوری‌های عرضه‌شده ظاهر می‌شود و می‌تواند قدرت آینده‌نگری و ایده‌پردازی آنان را برای درک بهتر نیازهای جامعه فناوری کاهش دهد.

اکنون در دوره‌ای از عصر پردازش زندگی می‌‌کنیم که افزایش حجم و کیفیت محتوای ویدیویی و داده‌های حجیم، موجب شده تا نیاز دیتاسنترها و سرورها به‌عنوان سرویس‌دهندگان اصلی، به گذرگاه‌ها و ذخیره‌سازهای پرسرعت‌تر بیشتر شود. حتی پورت‌های ساتا 3 با پهنای باند شش گیگابیت ‌بر ‌ثانیه نیز نتوانسته‌اند نیاز ارتباطی سیستم‌های سروربنیان را تامین کنند. هرچند درگاه ساتااکسپرس سرعت انتقال بسیار بالایی دارد، اما SSDها به‌عنوان تنها جایگزین سیلیکونی HDDها، به یک پورت انعطاف‌پذیرتر نیاز داشتند تا در مکان‌های مورد نیاز به خدمت گرفته شوند. اندازه بزرگ مادربورد SSDها و همچنین فقدان یک پورت ارتباطی منعطف و پویا در نهایت به طراحی پورت سریع M.2 انجامید.

اندازه کوچک پورت M.2 و امکان استفاده از باس‌گذرگاه‌های مختلفی چون USB2، PCIe، DP و I2C زمینه مناسبی را فراهم کرد تا درایوهای جامد M.2، طراحی و برای مصرف عموم وارد بازار مصرف شوند. در حال حاضر، درایوهای M.2 بیشتر با گذرگاه‌های ساتا 3 و PCI-e سازگارند و دلیل آن هم امکان استفاده از خطوط ارتباطی بیشتر است. یک درایو M.2 با اینترفیس PCIe، می‌تواند از چهار Lane ویرایش سوم PCIe برای تبادل داده‌ها بهره گیرد و به‌کارگیری تراشه‌های سیلیکونی با گره‌های کوچک‌تر نیز مزید بر علت شده تا درایوهای جامد با رابط M.2 به گزینه ایده‌آلی برای ذخیره‌سازی سریع داده‌ها تبدیل شود.

‌مدل KC1000 برند کینگستون، یک دیسک جامد NVMe با رابط M.2 است که در ظرفیت 960 گیگابایت برای سرورها و ورک‌استیشن‌ها عرضه شده است. IOPS این درایو جامد برابر با 290K است و برای نقل‌و‌انتقال اطلاعات از سومین ویرایش رابط PCIe بهره می‌برد. کنترلر PS5007-E7 مدیریت خواندن و نوشتن اطلاعات روی تراشه‌های سیلیکونی MLC این محصول را بر عهده دارند و این ترکیب سخت‌افزاری، اطلاعات را با سرعت خواندن 2700 و نوشتن 1600 مگابایت‌برثانیه مدیریت می‌کند. اما شرکت توشیبا، مدل XG5 را با اینترفیس M.2 روانه بازارهای جهانی کرده است. این درایو از پروتکل NVMe 1.2 بهره می‌برد و تراشه‌های TLC آن با فناوری سه‌بعدی و ساختار 64 لایه‌ای BiCS تولید شده‌اند. سرعت خواندن و نوشتن مدل یك ترابایتی این محصول به ترتیب 3000 و 2100 مگابایت ‌بر ‌ثانیه اعلام شده که نسبت به رقیب کینگستونی خود در جایگاه بالاتری قرار می‌گیرد.

 همچنین مدل SX9000 از جدیدترین درایوهای سیلیکونی M.2 شرکت ADATA است که پرفورمنس بالایی دارد. این مدل از خانواده پرجمعیت XPG ای‌دیتا است که با ظرفیت یك ترابایت عرضه شده و کنترلر 88S1093 برند مارول، مدیریت ذخیره و خواندن داده‌ها روی تراشه‌های ناند TLC این مدل را بر عهده دارد. این تراشه‌ها با ساختار سه‌بعدی تولید شده‌اند و نسبت به مدل SX8000 این شرکت با کنترلر سیلیکون‌موشن، از راندمان بیشتر و زمان تاخیر کمتری برخوردارند. هر سه مدل از دیسک‌های جامد پرسرعت و مدرن هستند که با کمی تامل در بازارهای داخلی نیز قابل تهیه خواهند بود.

اما جدا از سخت‌افزارهای ذخیره‌سازی، تولید حجم سنگینی از اطلاعات به‌صورت روزانه بزرگ‌ترین مشکل جامعه فناوری امروز است. این درست است که مزیت‌هایی چون افزایش سرعت بوت ویندوز، ارتقای شتاب رفت‌و‌برگشت و تضمین پایداری اطلاعات، سرعت و عمر بیشتر، مصرف کمتر، انعطاف‌پذیری در تعامل با پورت‌های مختلف مادربورد و اندازه کوچک، ذخیره‌سازهای سیلیکونی را به انتخابی برتر مبدل ساخته، اما حقیقت این است که برای مهار تولید و چگونگی آرشیو داده‌های بزرگ، باید راهکاری اساسی ارایه شود. متاسفانه موضوع «داده‌های بزرگ» به‌ اندازه «بزرگی داده‌ها» جدی گرفته نمی‌شود و با وجود تولید فناوری‌های جدیدتر برای پردازش و آرشیو، اندازه و حجم داده‌ها هر روز افزایش می‌یابد. بنابراین نیاز است تا نسبت به میزان تولید داده‌ها و آینده بیگ‌دیتا حساس بود؛ چراکه با روند کنونی تولید اطلاعات، بی‌شک آینده بشر توسط «سرریز داده‌ها» با مخاطرات بزرگی روبه‌رو خواهد شد!

 

آشپزخانه‌تان را از نو بسازید

دیدگاه‌ها

    ارسال دیدگاه