هفته نامه عصر ارتباط
اولیـن و پرتیـراژتـرین هفتـه نـامه ICT کشـور

بحران‌های ارزی و بی‌تفاوتی مسوولان

زهرا میرخانی

«لپ‌تاپ 60 درصد گران شد»، «میزان فروش ریالی شرکت‌های سخت‌افزاری داخلی در دو ماهه اول سال 97 به‌طور متوسط بیش از 40 درصد افت کرده است»، «از سال 95 تاکنون 300 واحد صنفی تعطیل کرده‌اند»،  «حدود 20 نفر از سرمایه‌داران صنف فاوا، شرکت‌های خود را تعطیل کرده و از ایران رفته‌اند.»

اینها تنها بخشی از گزاره‌هایی هست که ظرف هفته‌های اخیر مطرح شده و البته هر روز و با سرعت و شدت بالایی بر تعداد آنها نیز افزوده می‌شود. حالا دیگر بحث نارضایتی‌های مرسوم حوزه فاوا مطرح نیست، بلکه این تیترها گویای فریادهای رسایی است که کم‌کم صدای محتاط‌ترین و صبورترین فعالان حوزه آی‌تی را نیز بلند کرده است؛ این گزاره‌ها فقط چند جمله ساده نیستند، بلکه به ما می‌گویند که زنگ خطر به صدا درآمده و نشانه‌هایی از بحران در حوزه آی‌سی‌تی کشور را به نمایش می‌گذارند.

هرچند برخی کارشناسان معتقدند در حوزه آی‌سی‌تی هنوز به اوج بحران نرسیده‌ایم، اما آنچه مسلم است اینکه مشکلات ارزی گریبان بسیاری از فعالان این حوزه را گرفته و کسب‌وکارها و واحدهای صنفی و کاربران را دچار زیان و ورشکستگی کرده و در این مسیر بالطبع کاربران و خریداران نیز دچار آسیب شده‌اند و متاسفانه شاهد هیچ اعلام موضع رسمی ولو به شکل توییتری از سوی مسوولان و نهادهای مسوول برای بهبود وضعیت ارزی در کشور نیستیم.

اکنون حوزه آی‌سی‌تی کشور روز به روز در حال کوچک‌تر شدن و هزینه خدمات این حوزه به‌واسطه نوسانات ارزی در حال بالاتر رفتن است که در نتیجه آن با فاصله شدید عرضه و تقاضا مواجه شده‌ایم. شوک دوم با بالارفتن قیمت ارز و کمیاب شدن دلار بر بازار وارد شده و اگر دیر بجنبیم شوک سوم یعنی تعطیلی کل کسب‌وکار در این حوزه هم در راه است. هرچند هم‌اکنون هم برای پیدا کردن راه‌حل و برطرف کردن مشکلات فعالان این حوزه دیر شده است، اما جلوی ضرر را از هرکجا بگیریم منفعت است.

قدر مسلم سخنرانی و نامه‌نگاری و اظهار همدردی با فعالان این صنف مشکلی را برطرف نمی‌کند، در این میان و به‌عنوان یک پیشنهاد انتظار می‌رود وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، اگر نگوییم به‌عنوان متولی اما حداقل به‌عنوان نماینده حوزه فاوا در دفتر مدیران تصمیم‌گیر در این عرصه حضور یابد و عوارض نوسانات بازار ارز بر بازار کامپیوتر و مصرف‌کنندگان نهایی را منتقل کرده و با نتیجه‌ای مشخص از جلسه خارج شود و اگر به هر دلیلی امکان این کار را «ندارد» یا «نمی‌شود» یا «نمی‌تواند» خیلی شفاف این مساله را با فعالان صنفی در میان بگذارد.

کوتاه سخن آنکه، صرف ارجاع یک نامه یا مکاتبات صنف با وزارت ارتباطات و از آنجا به دفتر ریاست‌جمهوری و از آنجا به بانک مرکزی و وزارت صنعت گرهی از مشکلات باز نخواهد کرد و اگر هم به فرض گرهی باز شود شاید خیلی دیر باشد.

درج دیدگاه

بررسی بازی