راز برخورد‌ سریع و مماشات طولانی

گفته می‌شود فناوری‌ اطلاعات و ارتباطات و کسب‌وکارهای مبتنی بر آن باعث تسهیل امور شده‌اند؛ در راستی این گزاره بدیهی و پرتکرار بحثی نیست. اگر هم کسی در هر سمت و کسوتی از پلیس تا روزنامه‌نگار در این خصوص انتقادی کرده است پرواضح است که این انتقادات نه از بابت خود فناوری بلکه سوءاستفاده و پناه گرفتن در پس این موضوعات بوده است.

تقریبا هفته‌ای نیست که در حوزه کسب‌وکارهای اینترنتی خبری از اعتراض و سروصدا نباشد؛ یک روز فروشگاه‌های اینترنتی، یک روز تاکسی‌های اینترنتی، روز دیگر سایت‌ فروش بلیط و ... امثالهم. بخشی از این اعتراض‌ها که البته آن هم در جای خود قابل بحث است تقابل میان سنتی‌ها و سایبری‌ها است که البته طبیعی است اما بخشی از این انتقادات مربوط به تخلفات محرزی است که در این حوزه رخ می‌دهد.

در همین هفته‌ای که گذشت در 3 مقوله شاهد مسایلی از این دست بودیم؛ مثلا در مورد ساماندهی تاکسی‌های اینترنتی معاون شهردار گفته متأسفانه ابزارهای فشار و قدرتی وجود دارد که مانع ساماندهی تاکسی‌های اینترنتی می‌شوند.

دومین مورد مربوط به فروشگاه‌های اینترنتی و ایجاد تنش در نرخ‌های بازار است و در این خصوص شاهد اعلام قیمت‌های بعضا بالاتر از بازار سنتی هستیم که صدای برخی خریداران و مشتریان را در آورده است.

سومین مورد هم مربوط به سایت‌های آگهی رایگان است که به گفته پلیس فتا حدود 20 درصد از جرایم فضای مجازی در بسترهایی مانند سایت دیوار رخ می‌دهد.

اما این که چرا در این فضا به شدت شاهد سیاست‌های دوگانه و یک بام و دو هوا هستیم محل سوال و ابهام است. برخی کسب‌وکارها با کوهی از تخلفات حتی ثانیه‌ای دچار اختلال نشده و با قوت به کار خود ادامه می‌دهند اما در نقطه مقابل برخی سایت‌ها به سرعت فیلتر شده و از گردونه رقابت حذف می‌شوند.

این سیاست دوگانه تعطیلی سریع برخی سایت‌ها و کسب‌وکارها از یک طرف و مماشات طولانی‌مدت با برخی کسب‌وکارهای دیگر، قابل درک نیست. مسلما منظور نگارنده فیلتر و بیکار کردن عده‌ای از کار نیست اما چرا با برخی مدارا و سازگاری و با برخی دیگر نه؟ آیا این روش برخورد این پرسش را ایجاد نمی‌کند که اینها علایم وابستگی این گونه کسب‌و‌کارها نیست که هم تخلف می‌کنند و هم از هرگونه برخورد قهری مصون می‌مانند؟