FirstNet؛ انقلابی در ایجاد شبکه مدیریت بحران 2045

کلید یکی از مواد مهم دستور کار 2045 خیلی زود، یعنی کوتاه‌مدت پس از یازدهم سپتامبر 2001 زده شد: برنامه بسیار بلندمدت ایجاد فرست‌نت (FirstNet) که شبکه ملی ارتباطات فراخ‌باند رادیویی مدیریت بحران در ایالات متحده است.

ویژگی‌‌های فرست‌نت

فرست‌نت (FirstNet) نام شبکه ملی اطلاعات و ارتباطات امدادرسانی، امنیت ملی و انتظامات اضطراری ایالات متحده است که ایجاد آن در قانون MCTRJCA (قانون مالیات بر درآمد و ایجاد شغل) در سال 2012 تصویب شد و نهاد مسوول آن، به‌عنوان واحدی مستقل درون آژانس ملی ارتباطات و اطلاعات (NTIA) ذیل وزارت بازرگانی تاسیس شد.

هدف از فرست‌نت: استقرار، بهره‌برداری و نگهداری یک شبکه بی‌سیم فراخ‌باند عمومی سراسری فوق مدرن است که دارای قابلیت بهره‌برداری متقابل با سایر شبکه‌های عمومی، خصوصی و اختصاصی کشور باشد. برای اجرای این شبکه، کنگره آمریکا مبلغ 7 میلیارد دلار بودجه اولیه آن را تصویب کرد، 20 مگاهرتز از با ارزشترین بخش طیف رادیویی را برای ساخت آن اختصاص داد و ردیف بودجه سالانه‌ای را برای آن تعریف کرد، به‌طوری که بودجه نگهداری، بهره‌برداری و توسعه فرست‌نت در سال جاری (2019) بالغ بر 81 میلیون دلار آمریکا است.

در شبکه‌سازی فرست‌نت از جدیدترین فناوری‌های روز استفاده می‌شود و خواهد شد، به‌گونه‌ای که از آن به‌عنوان انقلابی فناورانه در شبکه‌سازی یاد می‌شود.

برای آنکه تصوری از این انقلاب فناورانه در شبکه‌سازی ارتباطات و پردازش اطلاعات مدیریت مخاطره و بحران داشته باشید، کلیدواژه‌های بعضی از فناوری‌های به‌کاررفته برای ایجاد فرست‌نت را در زیر می‌آورم:

‌ 5G New Radio  (فناوری نسل پنجم ارتباطات رادیویی نوین)،

‌  5G Network Slicing (فناوری قاچ‌دهی شبکه نسل پنجم)،

‌  SDN، (فناوری شبکه‌سازی نرم‌افزاری‌تعریف‌شده)،

‌  Cloud‌based SD‌WAN (فناوری شبکه منطقه گسترده نرم‌افزاری‌تعریف‌شده ابر‌پایه)،

‌  FSO (فناوری ارتباط نوری آزاد در هوا بدون کابل)،

‌  EC‌GSM NB‌IoT (فناوری ترکیب‌یافته از چیزنتِ باریک‌باند با ارتباطات موبایل گسترده‌پوشش)،

‌ Network Function Virtualization  (فناوری مجازی‌سازی کارکرد شبکه) و

‌ فناوری‌های نوین بیشتری امثال فنون و شگردهای یادشده ...

 

نام رسمی نهاد بالادستی مسوول فرست‌نت: مرجع شبکه پاسخگوی نخست: The First Responder Network Authority  است که وابسته به وزارت بازرگانی ایالات متحده است.

هیات مدیره این نهاد را 15 کارشناس تشکیل می‌دهند. علاوه بر این 15 کارشناس، نمایندگانی از وزارت امنیت داخلی، دادستان کل و مدیر دفتر مدیریت و بودجه به عنوان اعضای دائمی در هیات مدیره مرجع شبکه پاسخگوی نخست شرکت می‌کنند. بقیه اعضای هیات مدیره توسط وزیر بازرگانی منصوب می‌شوند. اعضای اخیر دارای تخصص در یکی از حوزه‌های ایمنی عمومی، طراحی فنی (نانو‌ بایو‌اینفو‌کاگنو)، مهندسی شبکه و تامین مالی هستند.

مجری و نگهداری‌کننده زیرساخت‌های فنی فرست‌نت، شرکت "ای‌تی‌اَندتی" است.

ستاد مدیریت فرست‌نت در شهرستان "رِستون" (در ایالت ویرجینیا) مستقر است، و مرکز فنی آن در شهر بولدر (در ایالت کلرادو). این ستاد در مارس 2017 وارد یک مشارکت عمومی/خصوصی با شرکت مخابراتی AT & T برای تکمیل و اتمام پروژه فرست‌نت شد.

ساخت نهایی شبکه فرست‌نت مستلزم آن است که هر دولت ایالتی دارای یک شبکه دسترسی رادیویی (RAN) اختصاصی برای اتصال به هسته اصلی فرست‌نت باشد. ستاد مدیریت فرست‌نت، مسوول مشاوره و همکاری با دولت هر ایالت، هر جماعت محلی و هر حکومت قبیله‌ای در ایالات متحده آمریکا است تا شرایط لازم برای برنامه‌ریزی و اجرای یکپارچه شبکه‌های دسترسی رادیویی فرست‌نت فراهم شود.

این تلاش‌ها عملا در ماه مه 2013 آغاز شدند. 

دولت هر ایالت مجاز است یا اجرای شبکه دسترسی رادیویی ایالتی خود را راسا به عهده گیرد و آن را موافق با مقررات کمیسیون فدرال ارتباطات (FCC) ایجاد کند یا اینکه ایجاد شبکه دسترسی رادیویی را به مجری فرست‌نت واگذار کند.

اگر يك دولت ایالتی در آمریکا تصمیم بگیرد که ایجاد شبکه دسترسی رادیویی ایالت خود را راسا به عهده بگیرد، شبکه دسترسی رادیویی‌اش حتما باید از هسته شبکه FirstNet  استفاده کند و نیازهای فنی انطباق با آن را برآورده سازد.

درصورت راسا به عهده گرفتن اجرای شبکه دسترسی رادیویی، دولت مربوط در هر ایالت باید تاییدیه  FCCرا دریافت کرده و توانایی‌های زیر را داشته و اثبات کرده باشد:

• دارای قابلیت فنی برای اجرای شبکه دسترسی رادیویی و تامین مالی آن؛

• حفظ و تامین قابلیت بهره‌برداری متقابل با شبکه فرست‌نت؛

•  اجرا و تکمیل پروژه در مدت‌زمان مشخص شده در برنامه زمانبندی ستاد مدیریت فرست‌نت؛

• اجرای مقرون به صرفه پروژه‌ها؛

• تضمین امنیت شبکه، کفایت پوشش جغرافیایی آن و کیفیت خدمات قابل مقایسه با شبکه فرست‌نت.

ایالت‌هایی که این ضوابط و معیارها را برآورده می‌کنند و می‌توانند تایید FCC را دریافت كنند، خواهند توانست روی اخذ یارانه مالی از سوی NTIA حساب کنند.

 

فرست‌نت، در خدمت دستورهای کار 2045 و 2050

اگر برنامه سنگین و گران‌قیمت ایجاد فرست‌نت را در کنار اقدامات جنجالی اخیر حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا ببینیم؛ این برنامه، معنی واقعی خود را پیدا می‌کند؛ اقداماتی از قبیل: 

• خروج آمریکا از پیمان 2015 پاریس(تکمیل‌کننده چارچوب پیمان‌نامه تغییر اقلیم سازمان ملل UNFCCC در رابطه با کاستن از انتشار گازهای گلخانه‌ای)،

• توسعه کاربری‌های چیزنت به اینترنت مردم  (IoP)، اینترنت انسان (IoH) و اینترنت مغز‌ها (IoB) یا برین‌ترنت (Brainternet)  برای اجرای موفقیت‌آمیز ترانسفورماسیون یا ترادیسی انسان به تراانسان (به فرانسه: ترانس‌اومان؛ و با تلفظ انگلیسی: ترنس هیومن)،

• احداث دیوار فیزیکی میان جمهوری مکزیک و ایالات متحده آمریکا، و

•  برنامه ایجاد سوپراینتلیجنس. 

بنا بر آنچه ذکر شد، دیگر نمی‌توان ترامپ را دیوانه تلقی کرد. او به‌واقع مجری بی‌چون و چرای دیپلماسی اتاق‌های فکر ترانس‌اومانیستی است. **دیوانه‌های واقعی در اتاق‌های فکر پنتاگون نشسته‌اند!**

نیاز به ایجاد شبکه واحد مدیریت امداد

هرکس بخواهد شبکه‌ای با کارکرد فرست‌نت برای سازمان مدیریت بحران کشور بسازد، (و آن را در ایران فرضا «شبکه واحد مدیریت امداد» بنامد) باید دست او را بوسید و به او یاری رساند. او با چالش‌های بی‌نهایت بزرگی رو‌به‌رو است و با موانع بزرگ‌تری مواجه خواهد شد.

نخستین چالش و مانع پیش پای وی، قانونی است:

‌ایران بزرگ‌ترین بازار مصرف تجهیزات ارتباطات اختصاصی/تخصصی برای حراست، حفاظت، ایمنی، انتظام و امداد در خاورمیانه و غرب آسیا است. صدها نیروی حراستی/امنیتی در هر نهاد دولتی و فرادولتی، در هر سه قوه، در سپاه، ارتش، بسیج، در بخش خصوصی و حتی مردمی (مثل گروه‌های کوه‌نوردی)، در دهیاری‌ها و بخش‌‌هاي اداری و شهرداری‌ها و خلاصه همه‌جا خیلی‌ها نیاز دارند از این تجهیزات رادیویی استفاده کنند ولی بخش‌ بزرگی از این بازار پررونق، مقررات‌زدا است و در مجموع، بخش مذکور فاقد مدیریتی واحد برای مقررات‌گذاری و نظارت عالیه است! چرا؟ ‌

چون ماده چهاردهم قانون وظایف و اختیارات وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات ایران، بدون التفات به ضرورت اداره متمرکز منابع کمیاب مخابراتی توسط یک سازمان مقررات‌گذار ملی و سراسری، آمده است نیروهای مسلح و سازمان صدا‌وسیما را از شمول قانون وظایف و اختیارات وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات ایران (مصوب 19/09/1382) مستثنا کرده «و قوانین و مقررات مربوط به آنان (یعنی مربوط به نیروهای مسلح و سازمان صدا و سیما) را به قوت خود باقی (گذاشته) است» که هرچه می‌خواهند با منابع کمیاب مخابرات کشور بکنند؛ با یا بدون هماهنگی قبلی و اخذ مجوز از سازمان مقررات‌گذار مخابرات و ارتباطات کشور! و به احدی پاسخگو نباشند!

چالش دوم این است که برای تخمین اندازه «شبکه واحد مدیریت امداد» نیاز به دیتا است ولی اطلاعات موثق از تعداد شبکه‌های موجود و کاربران آنها و از داده‌های ترافیکی‌شان در دست نیست:

‌اکنون برای هیچ‌کس معلوم و مشخص نیست چه تعداد (چند هزار؟) شبکه اختصاصی ارتباطات اضطراری/حراستی "واکی/تاکی" (walkie‌talkie)، "ترانک رادیو" (TETRA) و امثالهم در ایران در حال کار است. این تفرق و آشوب در بازاری به این مهمی برای حفظ ایمنی و امنیت مردم و کشور، بهشت برین را برای شرکت‌های داخلی و خارجی تولیدکننده و فروشنده تجهیزات شبکه‌های ارتباطات امداد و انتظامات (به‌خصوص "موتورولا") به‌ وجود آورده و آشوب مدیریتی را برای برنامه‌ریزان اصطلاحات ساختاری کشور فراهم کرده است.

مانع بزرگ بعدی ما، کم‌کاری سنتی‌مان در استانداردسازی و تحقیق و توسعه فرافناوری‌های نوپدید است.

تدارک تجهیزات لازم برای ایجاد «شبکه واحد مدیریت امداد» نیز گره خورده است از سویی به: تحریم‌ها و از سوی دیگر به: تامین مالی پروژه‌های گران‌قیمت ایجاد «شبکه واحد مدیریت امداد» در کشور.

اما به‌رغم موانع و چالش‌های فراوان بر سر راه ایجاد «شبکه واحد مدیریت امداد» باید هرچه زودتر به تجزیه و تحلیل و در نهایت به حل و رفع آنها پرداخت و اقدام به تهیه برنامه عمل ملی، تدوین ره‌نگاشت و تقسیم کار میان شوراها و دستگاه‌های اجرایی کشور برای ایجاد «شبکه واحد مدیریت امداد» کرد.

صراحت قابل تقدیر

منافعی مقدم بر منافع مردم

... و تمام

دیدگاه‌ها

    ارسال دیدگاه