فناوری به‌دنبال تحقق رویای پرواز انسان

آرزوی پرواز انفرادی و آزادانه همچون یک پرنده همواره در ذهن انسان وجود داشته و از آزمایش‌های لئوناردو داوینچی برای پرواز گرفته تا تولید لباس‌های پرواز و جت‌پک‌های کنونی، همگی تلاش برای تحقق این آرزو را نشان می‌دهند؛ تلاشی که به‌نظر می‌رسد امروز در حال محقق شدن است.

پرواز با لباس بالدار

حتما شما هم تا به حال پرواز ورزشکاران عاشق هیجان را با لباس‌های مخصوص از تلویزیون دیده‌اید. پرواز با لباس جهش یا لباس بالدار ورزشی است که در آن ورزشکار با کمک یک لباس مخصوص که بال‌‌های کوچکی دارد، از یک ارتفاع بلند مانند نوک کوه یا از هواپیما به بیرون می‌پرد. این لباس به‌دلیل جنس خاص و بال‌هایی که دارد با هوا اصطکاک ایجاد کرده و در نتیجه ورزشکار می‌تواند با هدایت آن پروازی پرهیجان و البته بدون وجود هیچ بدنه فلزی در اطرافش را تجربه کند.

درواقع با استفاده از لباس بالدار، فضای میان پاها و دست‌های فرد پوشانده می‌شود و مساحت جانبی بدن ورزشکار در هوا زیاد شده و درنتیجه نیروی انرژی لازم برای یک پرواز چند دقیقه‌ای تامین می‌شود. این ورزش هیجان‌انگیز 26 سال پیش به وجود آمد و با طراحی نخستین نسل از لباس‌های بالدار به‌سرعت شکل گرفت و البته طرفداران بسیاری در گوشه‌وکنار جهان از جمله ایران نیز پیدا کرده است. لباس‌های بالدار به‌دلیل شباهتی که به خفاش‌ها و بتمن (شخصیت افسانه‌ای) دارند به نام‌های لباس خفاشی و لباس بتمن نیز مشهور شده‌اند.

در این شیوه پرواز درواقع آرزوی دیرین بشر برای پرواز به تحقق پیوسته است و آدمی می‌تواند بدون سوار شدن بر کایت، بالن یا هواپیما بال‌های لباس جهش را به جای بال پرندگان به‌کار گیرد. البته در نهایت برای زمین نشستن استفاده از چتر نجات اجتناب‌ناپذیر است، اما باز هم تجربه چند دقیقه پرواز آزادانه چیزی نیست که مشتاقان پرواز در سراسر جهان از کنار آن به‌راحتی بگذرند.

اما «وینگ سویت» یا همان لباس ‌بالدار یا لباس جهش تنها فناوری نیست که در این سال‌ها برای تحقق بخشیدن به رویای پرواز آدمی به‌وجود آمده است. در این سال‌ها دانشمندان و سرمایه‌گذاران زیادی با صرف هزینه‌های باورنکردنی به راه‌اندازی پروژه‌هایی برای پرواز بشر اقدام کرده‌اند و نکته جالب توجه آنکه الهام‌بخش بسیاری از سازندگان و مخترعان هم فیلم‌ها و رمان‌های علمی و تخیلی بوده است.

ریچارد براونینگ و لباس مرد آهنی

آخرین تلاش برای ساخت وسیله‌ای که انسان را به یک پرنده واقعی تبدیل کند، اما توسط ریچار براونینگ، مخترع بریتانیایی کلید خورد. وی  لباس پرواز مرد آهنین خود به نام Daedalus را به تازگی به‌طور زنده آزمایش کرده است.

در تازه‌ترین ویدیوی منتشرشده از این مخترع او در حالی که لباس مخصوص پرواز را پوشیده از زمین به هوا بلند می‌شود. فناوری به‌کار رفته در این لباس پروازی چندان پیچیده نبوده و از دو موتور جت مینیاتوری به‌عنوان موتور محرک آن استفاده شده است.

با این وجود منتقدان این اختراع جدید نیز کم نیستند و معتقدند، نبود قوانین برای پرواز با این لباس، امکان بالای نشت سوخت و خطر ایجاد آتش‌سوزی و تصادفات مرگبار از مهم‌ترین دلایلی است که به موجب آنها نباید اجازه ورود این لبا‌س‌های پروازی به شهرها را داد.

البته باتوجه به سرمایه‌گذاری کمپانی ردبول و فعالیت محدود تبلیغاتی برای این لباس پروازی انتظار می‌رود لباس پرواز مرد آهنین بیشتر به وسیله‌ای برای سرگرمی تبدیل شود.

JetPack Aviation محصولی پرقدرت

این جت‌پک 250 هزار دلاری به‌دلیل قابلیت‌های قابل توجهی که دارد وسیله‌ای رویایی برای مشتاقان پرواز به‌شمار می‌رود.‌JetPack Aviation  می‌تواند تا ارتفاع بیش از 300 متری (یعنی حدود 12 برابر برج میدان آزادی تهران) بالا رفته و به‌راحتی قدرت مانور در این ارتفاع را هم دارد؛ البته طبق زمان‌بندی اعلام شده تا آخر خردادماه سال جاری به بازار می‌آید.

مدل جدید این جت‌پک که قرار است به‌زودی به بازار بیاید‌،JB-10  است و آن‌طور که تولیدکنندگان آن اعلام کرده‌اند توان آن نسبت به مدل قبلی چیزی حدود هفت درصد بیشتر شده است.

مدل قبلی این جت‌پک قابلیت پرواز و اوج‌‌گیری کمتری داشت و قدرت مانور 10 دقیقه‌ای آن نیز کمتر از مدل جدید است.

Martin Aircraft، بزرگ اما حرفه‌ای

تصور کنید در حادثه‌ای مانند پلاسکو آتش‌نشانان بتوانند بدون ورود به ساختمان، شیلنگ‌ها و کپسول‌ها را در دست گرفته و در اطراف ساختمان پرواز کرده و آتش را خاموش کنند یا در تعقیب و گریز دزدان، پلیس به‌راحتی به کمک یک جت‌پک پرواز کرده و درست پیش پای مجرمان فرود آید. ساخته جدید کمپانی مارتین ایرکرافت چنین کارکردهای باورنکردنی را به کاربر ارایه می‌دهد.

محصول تازه کمپانی مارتین ایرکرافت که جت‌پک مارتین نام دارد؛ اگرچه به لحاظ ابعاد وسیله بزرگی محسوب می‌شود، اما کارکرد دقیق آن باعث شده که به‌عنوان وسیله‌ای حرفه‌ای و کاربردی برای پرواز انفرادی شمرده شود. سازندگان نیوزیلندی این وسیله هم کارکردهای غیرتفریحی و کاربردی فراوانی مانند انجام عملیات نجات، آتش‌نشانی و عملیات پلیسی برای آن در نظر گرفته‌اند.

گلن مارتین صاحب شرکت مارتین ایرکرفت از همان اوان کودکی‌اش آرزوی پروازی انفرادی را در سر می‌پرورانده و از حدود 30 سال پیش در گاراژ خانه پدری بخشی از درآمد خود را به ساخت جت‌پک پروازی اختصاص داده است. از سال 2010 اما فعالیت‌های جدی کمپانی او برای ساخت جت‌پک رنگ و بوی جدی‌ به خود گرفته و با توجه به آزمایش‌های موفقیت‌آمیزی که در سال 2014 صورت گرفته به‌نظر می‌رسد که به‌زودی شاهد ورود P12 آخرین مدل جت‌پک کمپانی مارتین به بازار باشیم.

مارتین در خصوص مدل جدید جت‌پک ساخت شرکتش آن را استثنایی توصیف کرده و می‌گوید: «تغییر موقعیت کانال‌های این جت‌پک، موجب ایجاد یک جهش کوانتومی در کارایی آن نسبت به نمونه‌ قبلی به‌خصوص از لحاظ قدرت مانور این وسیله پرنده شده است.»

حداکثر سرعت P12 چیزی حدود 74 کیلومتر در ساعت است و موتور گازسوز آن سوخت لازم برای یک پرواز 30 دقیقه‌ای را فراهم می‌کند.

اگرچه شاید در نگاه نخست حجم بزرگ و وزن بالا و 330 کیلوگرمی آن کمی ناامیدکننده به‌نظر برسد، اما قدرت بالای فن‌های کانالی آن که می‌تواند به یکباره پیشرانه لازم برای پرتاب جت‌پک به ارتفاع بالا را فراهم کند، این نقیصه را جبران می‌کند.

ظهور کمپانی‌های رنگ‌ و وارنگ تولید جت‌پک و لباس پروازی در کنار توجه مردم و سازمان‌های امدادی به این نوآوری‌های جدید موجب شده که زمزمه‌های ورود جت‌پک به بازار جهانی بیش از همیشه شنیده شود و آدمی در آستانه رسیدن به آرزوی دیرینه‌اش برای پرواز انفرادی همچون یک پرنده قرار گیرد.

مژگان کریم‌نیایی

پیش‌بینی دعوای زوج‌های جوان

دیدگاه‌ها

    ارسال دیدگاه