همراه ما باشید
هفته نامه عصر ارتباط
اولیـن و پرتیـراژتـرین هفتـه نـامه ICT کشـور

اینترنت در کانون تبلیغات انتخاباتی نامزدهای ریاست‌جمهوری ایالات متحده

بی‌سوادی الکترونیکی ترامپ و گاف هیلاری کلینتون

عباس پورخصالیان

بی‌سوادی الکترونیکی دونالد ترامپ و کم‌سوادی الکترونیکی هیلاری کلینتون در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده، حاشیه‌ساز شده‌اند.
این روزها در کانون مباحث و تبلیغات انتخاباتی نامزدهای ریاست‌جمهوری آمریکا، اینترنت و "اینترنت‌گاوِرنَنس" یا "زمامداری اینترنت" قرار دارد.

آرمان جهانی‌سازی مقررات‌گذاری فنی اینترنت و مخالفت ترامپ با آن

 "اینترنت‌گاوِرنَنس" (Internet Governance) جنبشی آرمانی و جهانی است که در آغاز سده بیست‌و‌یکم در اتحادیه بین‌المللی مخابرات، یونسکو و سایر مجامع وابسته به سازمان ملل مطرح شد، مورد استقبال اکثر دولت‌های عضو سازمان ملل ولی مورد عناد و مخالفت دولت بوش قرار گرفت؛ در حالی که توجه و موافقت کنشگران اجتماعی در همه کشورها و علاقه دولت هشتم در جمهوری اسلامی ایران را به‌خود جلب کرد، همچنان که پس از هشت سال وقفه و عدم پیگیری مشی IGWG (کارگروه زمامداری اینترنت) در دولت‌های نهم و دهم، دولت یازدهم از نو روال دولت هشتم را پی‌ گرفت.
هدف از "اینترنت‌گاوِرنَنس"یا همان زمامداری اینترنت (که ایرانیان به آن: "حکمرانی اینترنت" یا "راهبری اینترنت" و مدیریت اینترنت نیز می‌گویند)، مقررات‌گذاری فنی اینترنت توسط "مرجعی جهانی" مستقل از دولت‌ها است.
فلسفه "اینترنت‌گاورنَنس" این است که اگرچه مُبدع آرپانت اولیه که بعدا به اینترنت تغییر نام داد، تا اوایل دهه آخر سده بیستم، وزارت دفاع ایالات متحده بود، اما اینترنت کنونی دیگر آن نیست که بود؛ بلکه با سرمایه‌گذاری مادی بخش خصوصی در همه کشورهای جهان و با همت معنوی میلیون‌ها و بلکه میلیاردها انسان، این اینترنت آن‌چنان غنی شده است که باید گفت، اینترنت میراث بشریت معاصر است. پس زمامداری فنی این اینترنت باید به دست مرجعی جهانی سپرده شود.
 اوباما هم تاحدودی بر همین عقیده است و تاکنون کوشیده است، تقدیر فنی اینترنت را از دست دو نهادِ مقررات‌گذار آمریکایی NTIA و ICANN به در آورد و زمامداری اینترنت را به دست یک «Global Community» غیر دولتی مطمئن بسپارد. اما مخالفان اوباما، می‌پرسند: «Global Community» یعنی چه؟ اگر این «Global Community» تشکیل شود و بخواهد استبدادی عمل کند، با چه سازوکاری می‌توان جلوی حرکتش را گرفت؟
در این میان، ترامپ روز بیست و دوم سپتامبر 2016 (برابر با اول مهر 1395) اعلام کرد که با طرح انتقال سامانه نام دامنه‌های اینترنت به نهادی غیر آمریکایی و رهاکردن کنترل آیکن (ICANN) به نفع مرجعی جهانی مخالف است، زیرا این کار، به قول وی: "آزادی وب" را به مخاطره می‌اندازد و به سانسور وب توسط روسیه و چین منجر می‌شود.
همین که ترامپ، مخالفت خود را با طرح اوباما مبنی بر سپردن تقدیر فنی اینترنت به یک  Global Community اعلام کرد، خانم کلینتون هم موضعی همسو با اوباما و علیه ترامپ اتخاذ کرد، اما هنگام بیان موضعش علیه ترامپ، خطایی از روی کم‌سوادی الکترونیکی مرتکب شد که "ساکنان دره سیلیکان" را آزرده‌خاطر و نگران کرد (که در زیر به آن خواهم پرداخت).

بی‌سوادی الکترونیکی ترامپ

درک ترامپ از اینترنت، در حد یک کم‌سواد یا بیسواد الکترونیکی است. به همین دلیل، دست‌اندرکاران دره سیلیکان از کژفهمی ترامپ (و کم‌سوادی رقیبش) می‌ترسند، زیرا برای مثال، ترامپ در هشتم دسامبر 2015 گفته بود:
* به بیل گیتس زنگ خواهم زد و از او خواهم خواست اینترنت را ببندد.

ولی چرا اینترنت باید بسته شود؟

- ترامپ پاسخ می‌دهد: «چون آمریکا آدم‌های خیلی زیادی را به خاطر اینترنت از دست داده است و از دست می‌دهد» به عقیده ترامپ: «اینترنت خطر بزرگی است که تروریسم را از خارج وارد ایالات‌متحده می‌کند». به همین دلیل ساده، ترامپ به یاری بیل گیتس (!) و کسانی که اینترنت را می‌فهمند (!)، اینترنت را خواهد بست!
کم‌سوادی الکترونیکی خانم کلینتون
در مقابل، خانم کلینتون می‌گوید: «ایده بستن اینترنت آن قدر احمقانه است که زبانم از بیان عمق این حماقت اَلکَن است».
ولی چون انتقاد و حمله لفظی علیه اینترنت، مُد روز و امری شایع و رایج شده است، و خانم کلینتون هم نمی‌خواهد از این لحاظ کم بیاورد، می‌گوید: از شرکت‌های بزرگ فناوری اطلاعات درخواست خواهم کرد، علیه تروریسم داعش کاری کنند.
زیرا خانم کلینتون معتقد است که اینترنت، برای یارگیری جدید داعش «بی‌نهایت کارساز» است. راه حل خانم کلینتون برای مقابله با این چالش، اما نگران‌کننده است: «همه وبگاه‌ها، ویدیوها و ارتباطات رمزشده در اینترنت را باید بست».
البته خانم کلینتون هم درک نمی‌کند که با این گفته نسنجیده، اول از همه، چه کسانی را می‌رنجاند، نگران می‌کند و می‌تاراند: یاری‌دهندگان بزرگش در دره سیلیکان را! و این تاراندن، برای تأمین بودجه تبلیغات انتخاباتی وی خطرناک است، زیرا دره سیلیکان بخش بزرگی از این بودجه را تامین می‌کند.
اما حالا پرسش این است که چرا دره سیلیکان از این حماقت خانم کلینتون می‌ترسد؟ چون همه وبگاه‌ها، ویدیوها و ارتباطات آنها در اینترنت رمزشده هستند، و اگر رمزگذاری وبگاه‌ها، ویدیوها و ارتباطات شرکت‌های اینترنتی دره سیلیکان، مثل گوگل، فیس‌بوک، یاهو و اَپِل قرار باشد قدغن و بسته شود، این شرکت‌های بزرگ هستند که اولین قربانی منع رمزنگاری‌اند، زیرا با حذف رمزنگاری، همه مشتریان جهانی‌شان را از دست می‌دهند. پس این غول‌های اینترنتی برای پیشگیری از این مخاطره، یا کمک مالی‌شان به کلینتون را قطع می‌کنند یا وی را آن قدر به چالش می‌کشند تا حرف خود را پس بگیرد.
برخی از مردم کوچه و خیابان هم حرف‌های ضد اینترنتی رقبای انتخابات ریاست‌جمهوری را می‌پسندند، زیرا از سال 2013 که ادوارد اسنودن آژانس امنیت ملی را لو داد، اعتماد مردم نسبت به اینترنت و دولت فدرال لطمه دیده است.

ترامپ علیه زمامداری جهانی اینترنت

جنبش جهانی زمامداری اینترنت (یا Internet Governance) که در ایران به آن، «حکمرانی اینترنت» هم می‌گویند) 13 سال پیش در سازمان ملل‌متحد مطرح شد و براساس آن، از ایالات‌متحده درخواست شد که زمام امور اینترنت را از ایانا (IANA) و آیکن (ICANN) بگیرد و وظایف آنها را به سازمان ملل بسپارد.
تازه‌ترین مخالفت علیه اینترنت توسط ترامپ در روز 22 سپتامبر 2016 ابراز شد. او می‌گوید: کنترل سامانه نام دامنه‌های اینترنت (DNS) را نباید از آیکن گرفت و به سازمان ملل متحد سپرد! به این ترتیب، ترامپ اکنون پرچمدار زمامداری اینترنت (Internet Governance) در دست خودش است «تا آزادی وب برای مردم آمریکا و همه شهروندان جهان تأمین شود!»
اما اوباما و مدیران عامل شرکت‌های بزرگی مثل ورایزن، گوگل و ... با زمامداری جهانی اینترنت موافق هستند.
اکنون کنترل اینترنت در دست Internet Corporation for Assigned Names and Numbers یا آیکن قرار دارد که یک NGO بین‌المللی و تحت قرارداد وزارت اقتصاد ایالات متحد است که نقش رگولاتوری فنی اینترنت در جهان را ایفا می‌کند ولی در داخل ایالات متحد، فاقد قدرت است، زیرا در داخل آمریکا "ایانا" (Internet Assigned Numbers Authority) به جایش عمل می‌کند. آیکن مخارج خود را تنها از فروش جهانی خدماتش کسب می‌‌کند و درنتیجه، اگرچه شرکتی است در ایالات‌متحده به ثبت رسیده و تحت قرارداد وزارت اقتصاد آمریکا، ولی عملکردش ظاهرا وابسته به هیچ دولتی نیست، به‌خصوص از وقتی که اقدام به تشکیل GAC (کمیته رایزنان دولتی) و پذیرش نهادهای ملی (National Chapters) متشکل از نمایندگان اقوام و مردمان از سراسر جهان کرده است.
 
شرط اوباما و مدیران عامل شرکت‌های دره سیلیکان برای آزادسازی زمامداری اینترنت نیز این است که زمامداری جهانی اینترنت باید مستقل از هر کشوری باشد و دولت و دولتی‌های هیچ کشوری نباید در مشی فنی اینترنت دخالتی داشته باشند.
ترامپ اما این راه‌حل را قبول ندارد و اگر به قدرت برسد، قول داده است زمامداری اینترنت را در دست خود نگه دارد.

درج دیدگاه

بررسی بازی