فناوری‌های سلامت دیجیتال در خدمت پرستاران

رزنیکا رادمهر

فناوری‌های سلامت دیجیتال در خدمت پرستاران

اکنون بیش از هر زمان دیگری، بیمارستان‌ها تحت فشار و استرس هستند. بیماران، به خاطر ابتلا به کرونا، این بیماری همه‌گیر، متحمل دشواری‌های بسیاری می‌شوند و پزشکان و پرستاران در خط مقدم مراقبت از بیماری و مبارزه با COVID-19 هستند. ارايه کیفیت بالا، درمان و مراقبت بااحترام، پیش بردن جامعه برای از بین بردن ترس‌ها و پاسخ به سوالات و در برخی موارد، جمع‌آوری داده‌ها برای مطالعات بالینی از دیگر نقش‌های پرستاران است. به زبان ساده، بدون پرستاران، هیچ پاسخی نخواهید شنید.

متاسفانه جهان، متناسب با پوشش بهداشت جهانی و اهداف توسعه پایدار (SDG) از کادر پرستاری کافی برخوردار نیست. نیروی کار جهانی پرستار 27.9 میلیون نفر است. از این تعداد، 19.3 میلیون نفر پرستار حرفه‌ای هستند. سازمان بهداشت جهانی (WHO) در روز جهانی پرستار، گزارش وضعیت پرستاری جهان در سال 2020 را منتشر کرد. این سازمان اعلام کرد اکنون فرصتی است تا با استفاده از شواهد موجود، گزارش و دستور کار لازم برای چشم‌انداز پرستاری تا سال 2030 تهیه شود.

این گزارش از دولت‌ها و تمام ذی‌نفعان می‌خواهد که به تغییر فناوری‌ها و پیشرفت مدل‌های مراقبت‌ بهداشتی و اجتماعی یکپارچه توجه کنند. سیاست‌های محیط کاری باید به نحوی باشد که پرستار را در محیط عملی قرار دهد. این سیاست‌ها می‌تواند شامل فرصت‌های ناشی از فناوری سلامت دیجیتال باشد.

*فناوری‌های آموزش و تمرین پرستاری

طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی، فناوری در آموزش کادر پرستاری، نقش فزاینده‌ای دارد. از فناوری می‌توان برای دستیابی به پشتیبانی تصمیم‌گیری بالینی، انجام پزشکی از راه دور، دریافت آموزش و مشاوره برای دسترسی بیشتر و بهبود مراقبت از راه دور و خدمات مراقبت‌های بهداشتی اولیه استفاده کرد. در عین حال فناوری، بیماران را توانمندتر ‌می‌سازد. پرستاران باید به عوامل تعیین‌کننده در سلامت دیجیتال، مجهز و مسلط باشند؛ این موارد شامل سطح سواد دیجیتال، دسترسی به تجهیزات تکنولوژیک و زیرساخت‌های اینترنت از جمله پهنای باند است. در حال حاضر فناوری‌های بهداشت دیجیتال اعم از هوش مصنوعی یا اشکال دیگر مانند واقعیت مجازی و استفاده از روباتیک، مراقبت‌های پرستاری و بیمار را متحول کرده است.

*روبات پرستاری

موکسی (Moxi) یک نمونه از روبات‌های حوزه پرستاری است که در کادر پزشکی، تحول ایجاد کرده است. موکسی کارهای تکراری را انجام می‌دهد تا کارکنان بیمارستان بتوانند وقت خود را صرف انجام کارهای مهم‌تر کنند. این روبات که توسط Diligent Robotics  ساخته شده، از سال 2018 تحت آزمایش قرار گرفت و در فوریه 2020 در بیمارستان تگزاس در ایالات متحده مستقر شد. بر اساس اعلام دپارتمان بهداشت و درمان تگزاس، این ایالت با کمبود انواع پرستار تا 2030 مواجه می‌شود. بنا بر اظهارنظر تیمDiligent Robotics ، «ماموریت ما با Moxi همواره معطوف به رفع وظایف از پرستاران و ایجاد وقت بیشتر براي آنها به منظور تمرکز بر بیماران بوده و امروز در شرایط کرونایی، این ماموریت، معنا و هدف جدیدی پیدا کرده است.»

*پتانسیل‌ها و چالش‌های سلامت دیجیتال

یافته‌های حاصل از کوکران از تجارب کادر درمان و درمان اولیه نشان می‌دهد کارکنان بهداشت از جمله پرستاران از مزایای استفاده از فناوری تلفن‌همراه در ارايه مراقبت‌های پزشکی قدردانی کرده‌اند اما با چالش‌هایی نیز مواجه شده‌اند. از مزایای آن می‌توان به ارتباط بیشتر با یکدیگر، برعهده گرفتن وظایف جدید، بهبود هماهنگی و کیفیت مراقبت، بهبود ارتباط با بیمار و دسترسی به بیمار در مناطق صعب‌العبور اشاره کرد. نتایج نشان می‌دهد برخی از برنامه‌های آنلاین یا از راه دور، دسترسی به امکانات بالینی روستایی و از راه دور را افزایش می‌دهند. این امر، قبلا امکان‌پذیر نبود.

همزمان با این امر، کارکنان بهداشت و درمان با چالش‌های متعدد و پیچیده در این حوزه مواجه بوده‌اند. این چالش‌ها می‌تواند شخصی (مانند سواد دیجیتال ضعیف)، ارتباطی (ترجیح تماس حضوری با بیمارات و همکاران) و حرفه‌ای باشد (احساس اینکه مهارت‌های بالینی آنها توسط فناوری دیجیتال تهدید می‌شود)، بافت فرهنگی و اقتصادی (مشتریانی که توانایی خرید تلفن‌های همراه را ندارند) یا زیرساختی (کمبود برق) باشد.

هرچند پیشرفت‌های فناوری، مزایای بسیاری به همراه دارد، نتایج حاصل از نظرسنجی کارکنان بهداشتی در این بررسی، حاکی از آن است که تصمیم‌گیرندگان سیستم بهداشت باید به دقت در مورد چگونگی اجرای آن فکر کنند تا چالش‌های کارکنان از جمله پرستاران را به حداقل برسانند.

*استفاده نهادهای آموزش بهداشت و رگولاتورها از فناوری

بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی، تهیه دیجیتال محتوای آموزشی می‌تواند مکمل روش‌های سنتی باشد و فناوری‌هایی مانند هوش مصنوعی می‌توانند یادگیری را شخصی‌سازی، مرتبط و به‌روز كنند. طبق این گزارش، برنامه‌های آموزش از راه دور آنلاین باید تحت نظارت و اعتبار استانداردهای کیفیت سایر موسسات آموزشی باشد. موفقیت چنین تلاش‌هایی در «یادگیری توزیع‌شده» مستلزم اطمینان از حداقل سواد سلامت دیجیتال به عنوان بخشی از آموزش کاربران است. طراحی برنامه درسی باید به‌گونه‌ای باشد که پیش‌نیازهای دیجیتالی و در عین حال تمرین‌های بالینی را فراهم کند. همچنین منابع نهادی و رگولاتوری باید زیرساخت موردنیاز برای آموزش دیجیتال را فراهم آورند.

*یادگیری از راه دور و کسب تجربه بالینی واقعی

از آنجا که بسیاری از برنامه‌های پرستاری در مناطق شهری واقع شده، ارايه تجارب بالینی مناسب در مراکز روستایی یا از راه دور می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. برخی از برنامه‌های آنلاین یا از راه دور دسترسی به امکانات بالینی روستایی و از راه دور را که قبلا میسر نبود، افزایش داده‌اند. به همین ترتیب، آزمایشگاه‌های فناوری و شبیه‌سازی سلامت از راه دور می‌توانند تجربیات بالینی مناسب و مکمل را در مراقبت‌های اولیه ارايه دهند.

*علم و فناوری، اصول جدید پرستاران

بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی، وزارتخانه‌های مرتبط مانند آموزش و پرورش و بهداشت، می‌توانند هماهنگی رسمی را برای ارتقای علم و فناوری به عنوان اصول حرفه پرستاری، برای بازاریابی پرستاری به عنوان رشته پایه STEM (علوم، فناوری، مهندسی، ریاضیات) و ایجاد مکانیزم‌هایی برای جذب طیف متنوعی از دانش‌آموزان دبیرستانی به پرستاری به کارگیرند. مشارکت دولتی و خصوصی می‌تواند به سایت‌های منبع برای آموزش بالینی در مراکز مراقبت‌های بهداشتی اولیه کمک کند. همچنین تعامل با سایر برنامه‌های آموزش شغلی بهداشتی، حرفه‌ای شدن این تمرینات بالینی را تسریع می‌کند.

*سیاست‌های آینده نیروی کار پرستاری

از برنامه‌های آموزش پرستاری این است که باید پرستارانی فارغ‌التحصیل شوند که موجب پیشرفت در مراقبت‌های بهداشتی اولیه و پوشش بهداشت جهانی شوند. برنامه‌های درسی باید با اولویت‌های ملی بهداشت و همچنین مسايل جهانی نوظهور مطابقت داشته باشند تا پرستاران را برای فعالیت موثر در تیم‌های حرفه‌ای و به حداکثر رساندن صلاحیت‌های فارغ التحصیلان در فناوری بهداشت آماده کنند. کشورها باید پرستاران را قادر به تکمیل آموزش خود کنند و آنها باید به منابع موردنیاز، از جمله مواد مرجع آنلاین و فناوری مناسب دسترسی داشته باشند.

گزارش سازمان بهداشت جهانی می‌گوید سیاست‌های محل‌کار باید مسايلی را که برای حفظ پرستار در محیط‌های عملی موثر است، برطرف کند. این موارد، شامل پشتیبانی موردنیاز مدل‌های مراقبت از پرستار و عملکردهای پیشرفته، استفاده از فرصت‌های ناشی از فناوری سلامت دیجیتال و لحاظ کردن الگوهای سنی در حوزه نیروی کار پرستاری است.