سواد رسانه‌ای حال خوبی ندارد

آیا برای رسانه‌ها و تکنولوژی‌هایی که در راه هستند برنامه‌ای در زندگی داریم؟

سواد رسانه‌ای حال خوبی ندارد

واقعیت این است که هرم اطلاعاتی بین والدین و فرزندان وارونه شده، یعنی اطلاعات کودکان بیش از والدین شده است و این وارونگی هرم اطلاعاتی و عدم داشتن اطلاعات کافی از سوی والدین، خود زمینه‌ساز بروز مشکلات در تربیت صحیح فرزندان است.

به گزارش عصر ارتباط، ما در دهه‌ای زندگی می‌کنیم که اتحادیه‌ی اروپا، آن را دهه سواد رسانه‌ای نامیده است و زمانی مارشال مک لوهان عنوان کرده بود در آینده‌ی پیش‌رو، آدم‌های بی‌سواد کسانی نیستند که خواندن و نوشتن ندانند بلکه کسانی هستند که سواد رسانه‌ای را نیاموخته‌اند.

سواد رسانه ای (Media Literacy) مجموعه‌ای از مهارت‌های قابل یادگیری است که به توانایی دسترسی، تجزیه و تحلیل و ایجاد انواع پیام‌های رسانه‌ای اشاره دارد و یک مهارت ضروری در دنیای امروزی به شمار می‌رود. برای حرکت در محیط رسانه‌ای پیچیده امروز باید قادر به درک بهتر پیام‌های رسانه‌ای باشیم.

افراد، با سواد رسانه ای قادر به کشف پیام‌های پیچیده‌ی موجود در محتوای تلویزیون، رادیو، روزنامه‌ها، مجلات، کتاب‌ها، بیلبوردهای تبلیغاتی، اینترنت و سایر رسانه‌های مستقل خواهند شد. آن‌ها هم‌چنین می‌توانند رسانه‌های خود را ایجاد کرده و در شکل‌گیری فرهنگ رسانه‌ای مشارکت فعالانه داشته باشند، این امر سبب می‌شود مردم از حالت مصرفی خارج شده، از رسانه‌ها به صورت هوشمندانه‌ای بهره‌مند شوند.

متاسفانه سواد رسانه‌ای در جامعه کنونی ما حال و روز خوبی ندارد چرا که در برخی از کشورها نظیر «کانادا» آموزش سواد رسانه‌ای از سال ۱۹۷۸ با تشکیل «انجمن سواد رسانه‌ای» آغاز شده است و در بسیاری از کشورها مانند کانادا، ژاپن، آمریکا، آلمان، انگلیس، استرالیا و آفریقای جنوبی «سواد رسانه‌ای» یک واحد درسی در مقاطع مختلف تحصیلی به شمار می‌رود. امروزه فرزندان در جامعه‌ای در حال رشد و پرورش هستند که از نظر فن آوری با جامعه‌ای که والدین در آن رشد و پرورش یافته‌اند فاصله بسیاری گرفته و این خود باعث بروز شکاف بین نسلی عمیقی شده که باید برای آن چاره‌ای اندیشید. واقعیت این است که جامعه‌ی ما در حال گذر از یک جامعه‌ی سنتی به سمت یک جامعه‌ی جدید یا همان مدرن است ولی باید در نظر داشت کارکرد خانواده که همان تربیت است، تغییر نیافته، ولی روش های تربیتی محکوم به تغییر بوده و اتفاقاً والدینی که نتوانسته‌اند تغییر روش‌های تربیتی را در خانواده اعمال کنند دچار آسیب‌های جدی شده اند و در تربیت فرزند یا فرزندان خود اظهار ناتوانی می‌کنند. به راستی چقدر برای فردای خود آمادگی داریم؟ چقدر توان مدیریت خانواده را در دنیایی که روز‌به‌روز در حال تحول است داریم؟ چقدر رسانه‌ها را می‌شناسیم؟ چقدر سواد رسانه‌ای داریم؟ آیا ما رسانه‌ها را مدیریت می‌کنیم یا رسانه‌ها ما را مدیریت می‌کنند؟ زمانی عصر حجر، بعد عصر صنعت، بعد چاپ کتاب، بعد تلگراف و تلفن، بعد تلویزیون، بعد کامپیوتر و به واسطه آن اینترنت، بعد موبایل و حالا به واسطه آن شبکه‌های اجتماعی… فردا دوره‌ی چه چیزی است؟ آیا آمادگی مواجهه با آن‌ها را داریم؟ آیا برای رسانه‌ها و تکنولوژی‌هایی که در راه هستند برنامه‌ای در زندگی داریم؟

دیدگاه‌ها

    ارسال دیدگاه