نگاهی به رونق گرفتن کانال‌های تلگرامی برای ازدواج؛ "خانه‌ی بخت با دیوارهای مجازی"

 این‌گونه سایت‌ها و فضاهای مجازی صرفا می‌توانند ابزاری در راستایی آشنایی دو نفر با یکدیگر باشند و هرگز نمی‌توان از آن‌ها برای ایجاد عشق و روابط عاطفی عمیق و صمیمی استفاده کرد، چراکه صمیمیت و عشق در یک رابطه‌ی طولانی‌تر و مبتنی‌بر شناخت و آگاهی به وجود می‌آید.

نگاهی به رونق گرفتن کانال‌های تلگرامی برای ازدواج؛  "خانه‌ی بخت با دیوارهای مجازی"

ازدواج یکی از مقوله‌های مهم زندگی است که در هر سنی باید صورت بگیرد، از آن جهت که هیچ انسانی نمی‌تواند به تنهایی زندگی کند و نیاز به یک همدم و همراه دارد. هرچقدر که انسان پدر و مادر خوبی داشته باشد و یا دوستانی که در تمامی لحظات کنارش باشد، باز هم کسی باید باشد که به قول معروف در ایام پیری سنگ صبورش شود. ازدواج کردن یکی از انتخاب‌های اساسی زندگی است که باید با چشم و دید باز شکل گیرد، چراکه به مانند انتخاب‌های دیگر زندگی از جمله انتخاب رشته تحصیلی، منزل و ماشین و غیره که قابل تغییر است، نیست.

به گزارش عصر ارتباط، درست است که در جامعه‌ی امروز قبح طلاق ریخته است و طلاق این روزها راحت‌تر از خود ازدواج رخ می‌دهد،‌ متاسفانه تاثیر بدی که در ذهن انسان می‌گذارد تا سال‌ها قابل جبران نیست و می‌تواند تاثیرهای مخربی حتی در ازدواج‌های بعدی بگذارد. در قدیم رسم بر این بود که خانواده‌ای که پسر دارد به در و همسایه می‌سپارندند که اگر دختر خوبی در محل می‌شناسند معرفی کنند یا اینکه همسایه‌ها اگر دختری را می‌شناختند به خانواده‌های پسردار معرفی می‌کردند. دختر و پسر هم همدیگر را ندیده و حرف نزده به سر خانه و زندگی خود می‌رفتند و از قضا زندگی بسیار خوبی هم داشتند. به مرور زمان کم‌کم تغییراتی در آشنایی دختر و پسر برای ازدواج شکل گرفت. دیگر دختر و پسرها می‌توانستند در مراسم خواستگاری با هم صحبت کنند. ازدواج‌هایی که تا زمان پدر و مادرهای‌مان صورت می‌گرفت کمترین میزان طلاق را داشت، گویی هرچه ساده‌تر بود و کمتر همدیگر را می‌شناختند موفق‌تر و به قول معروف بسازتر بودند. کم‌کم ازدواج شیوه سنتی خود را از دست داد و دختر و پسر دیگر خودشان انتخاب می‌کردند و پای انتخاب‌شان با تمام مخالفت‌ها می‌ایستادند، این ازدواج‌ها با تمام مشکلاتی که داشت بازهم آمار کمتری در زمینه‌ی طلاق داشت. اما دهه‌ی ٧٠ تغییر اساسی در ازدواج ایجاد کرد، دیگر خبری از صحبت دو خانواده نبود، مکان‌های زیادی زمینه‌ساز آشنایی دو جوان شد و حتی گسترش شبکه‌های مجازی، انقلاب عظیمی در آشنایی دخترها و پسرها ایجاد کرد. این ازدواج‌ها که در سایه‌ی روشنفکری صورت می‌گرفت آمار بالایی از طلاق را هم دربرداشت.
براساس اعلام دفتر سلامت جمعیت و خانواده وزارت بهداشت بیش از ۱۱ میلیون دختر و پسر جوان در آستانه‌ی ازدواج قرار دارند که در حال پشت سر گذاشتن سن باروری هستند. مقوله‌ی ازدواج در کشور آن‌قدر کمرنگ شده است که نگرانی تمامی مسئولین را در این زمینه ایجاد کرده است. این نگرانی تا جایی پیش رفت که چند سالی است سایت‌های همسریابی قانونی شروع به کار کرده‌اند تا بتوانند دختر، پسر امروزی که به شدت به فضای مجازی وابسته است از این طریق وادار به ازدواج کنند. هرچند که اگر و اماهایی در مورد این سایت‌ها وجود داشت اما به طور رسمی در سال گذشته دو سایت فعالیت خود را آغاز کرده‌اند. هنوز از کار کردن این دو سایت نگذشته بود که در سال جدید سر و کله کانال‌های تلگرامی در باب ازدواج پیدا شد.  در این سایت‌ها با درج نام و عکس و اطلاعات متقاضیان ازدواج و دریافت مبلغی شرایط ازدواج آن‌ها را فراهم می‌کنند.
کانال‌های ازدواج از دید جامعه‌شناسی
مهرداد ناظری جامعه‌شناس و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی در این زمینه معتقد است: «به نظر می‌رسد با توجه به عدم شناخت دختران و پسران در جامعه‌ی ایران، وجود فضاهای مجازی تایید شده و استاندارد می‌تواند زمینه‌ی مناسب و خوبی برای آشنایی دو فرد برای شروع زندگی مشترک باشد. اما آنچه باید در نظر داشت این است این‌گونه سایت‌ها و فضاهای مجازی صرفا می‌توانند ابزاری در راستایی آشنایی دو نفر با یکدیگر باشند و هرگز نمی‌توان از آن‌ها برای ایجاد عشق و روابط عاطفی عمیق و صمیمی استفاده کرد، چراکه صمیمیت و عشق در یک رابطه‌ی طولانی‌تر و مبتنی‌بر شناخت و آگاهی به وجود می‌آید.»

ناظری در ادامه بیان کرد: «باید در نظر داشت که ازدواج در دوره‌ی مدرن بسیار پیچیده و پرپیچ و خم شده است. برخی بر این باورند که تشکیل خانواده در صورت عدم بلوغ و رعایت اصول علمی در ارتباط می‌تواند مثل یک جهنم واقعی باشد. اما اینکه چگونه می‌توانیم ازدواج ایده‌آل را در جامعه پدید آوریم که متعادل و متناسب باشد نیاز به آموزش به زوج‌های جوان دارد. به نظر می‌رسد آنچه که تاکنون در ایران ایجاد نشده، موسسه‌ها و سازمان‌هایی است که بتوانند متولی آموزش مهارت‌های ارتباط موثر، روابط جنسی موفق، فرزندپروری و غیره باشند. بنابراین موسسات دوست‌یابی اگر صرفا در سطح آشنایی قدم بردارند، هرچند مثبت اما می‌توانند در طول زمان کارکرد خود را از دست بدهند.»

وی در ادامه درخصوص کانال‌های تلگرامی در این زمینه گفت: «من با این فضای مجازی آشنا نیستم، اما چند نکته در مورد این‌گونه کانال‌ها باید مدنظر داشت:

١) همه‌ی کسانی که به این فضاها مراجعه می‌کنند الزاما برای ازدواج نخواهد بود و برخی در راستای سوءاستفاده و گاهی روابط جنسی ثبت‌نام خواهند کرد.

٢) یکی از معضلات فضاهای مجازی در جهان سوم این است که مردم با چهره‌های مبدل در آن‌ها حضور پیدا می‌کنند، بنابراین ما نمی‌دانیم فردی که با عکس و مشخصات خاصی خود را معرفی می‌کند، در دنیای بیرونی و در واقعیت هم همانی است که در فضای مجازی معرفی کرده است.

٣) تجربه در ایران نشان داده بیشتر کسانی که به این فضاها مراجعه می‌کنند، افراد مجرد نبوده و بیشتر متاهلینی هستند که به دنبال روابط موازی یا ازدواج‌های کوتاه‌مدت می‌گردند.

٤) در کانال‌های ازدواج آنچه اهمیت دارد وجود مشاورین حرفه‌ای و متخصص است که بتوانند به جوانان توصیه‌ها و پیشنهادات کارشناسی بدهند.