رسانه های جدید هیچگاه به روزنامه نگاری نمی رسند

نشست مطبوعات و شبکه های اجتماعی

رسانه های جدید هیچگاه به روزنامه نگاری نمی رسند

نشست تخصصی «مطبوعات و شبکه‌های اجتماعی؛ فرصت یا تهدید» با حضور یونس شکرخواه و حسن نمکدوست تهرانی (استادان ارتباطات و روزنامه‌نگاران باسابقه) و همچنین حمید ضیایی‌پرور (مدیر روابط عمومی سازمان میراث فرهنگی و استاد ارتباطات)، دوشنبه هفدهم آبان توسط مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی رسانه‌ها در بیست و دومین نمایشگاه مطبوعات برگزار شد.

 در ابتدای این نشست یونس شکرخواه، استاد ارتباطات و روزنامه‌نگار باسابقه به توضیح این مساله پرداخت که در این نشست درباره‌ی موضوعی صحبت می‌کنیم که علیرغم فراگیری و گسترش آن در سطح جهانی در برخی جوامع با آن ویترینی برخورد می‌شود. ما در کشورمان عیدها روزنامه‌ها را تعطیل می‌کنیم و گاهی حتی این تعطیلی بیشتر از تعطیلات نوروز به طول می‌انجامد و درواقع به دنیا می‌گوییم صبر کنید تا ما بعد از تعطیلات برگردیم و اگر به ما بگویند روزنامه‌نگار حرفه‌ای نیستیم، ناراحت هم می‌شویم. اگر ابزارهای ارتباطی را از این منظر نگاه کنیم، فضای وب نیز به همین صورت است.

شکرخواه ارتباط میان روزنامه‌نگاری و رسانه‌های جدید را از دو دیدگاه مورد بررسی قرار داد و گفت: اول، دیدگاهی که مبتنی بر تقابل است؛ یعنی با آمدن پدیده‌ای جدید، پدیده کهنه حذف می‌شود و بنابراین دیگر جایی برای روزنامه‌ها نخواهد ماند اما در دیدگاه دوم که سازگارانه است، ابزارهای جدید مکمل ابزارهای قدیم و در امتداد آن‌ها خواهند بود. اما اگر این دو دیدگاه را از منظر کاربران مورد بررسی قرار دهیم، داستان متفاوت می‌شود؛ به این معنی که ما به عنوان مثال وسایل مختلفی برای نوشتن از مداد و خودکار گرفته تا ماژیک و ... در اختیار داریم اما هنوز مداد سرجایش است و حذف نشده، شاید خیلی زمان ببرد که مداد حذف شود ولی فقط به شرط آنکه کاربران نخواهند از آن استفاده کنند یا اگر ایمیل را از ما بگیرند نظام پست نیاز به یک بازسازی کلی دارد.

این روزنامه‌نگار باسابقه و استاد دانشگاه تهران یادآور شد: اگر بخواهیم از دیدگاه سازگارانه به این موضوع نگاه کنیم این سوال برای کاربران مطرح می‌شود که من از روزنامه چه چیزی را باید بگیرم که از اینترنت نمی‌گیرم یا اینکه روزنامه چطور می‌خواهد با ورژن‌های آن‌لاین خود مقابله کند. در واقع مساله این نیست که صرفا بگوییم تکنیک‌ها و ابزارهای جدید باعث حذف تکنیک‌های قدیم می‌شوند؛ من این را قبول ندارم و فکر می‌کنم که این کاربران هستند که همیشه برای استفاده و ماندگاری یک پدیده تصمیم می‌گیرند.




شکرخواه با بیان اینکه رسانه‌های جدید سرعت و وسعت دسترسی را برای روزنامه‌نگاران کم کرده‌اند، گفت: در این موضوع شکی نیست اما اگر روزنامه‌ها به تحلیل اخبار روز گذشته بپردازند قطعا به خوبی به فروش خواهند رفت و مخاطبانشان را خواهند داشت؛ البته از طرفی هم روزنامه‌نگاری از فاکتورهایی بهره‌مند است که فضای وب آن‌ها را ندارد. به عنوان مثال فضای مجازی را هنوز عده‌ای به رسمیت نشناخته‌اند و حتی برخی از آن‌ها نفرت دارند و آن‌ها را عامل طلاق یا جرم می‌دانند در حالی که اصلا این‌طور نیست؛ چرا که فضای مجازی از خودش چیزی تولید نمی‌کند و فقط بازتابنده فضای بیرون است. وب هیچ‌وقت مامای نوزاد خودش نبوده و هرگز هم نخواهد بود. هرچه در فضای مجازی وجود دارد به فضای واقعی تعلق دارد.

وی در ادامه اظهار کرد: روزنامه‌نگاری در ایران هیچ وقت به شبکه‌های مجازی و رسانه‌های جدید نباخته و نخواهد باخت. فقط باید مراکز آموزش روزنامه‌نگاری در ایران به خودشان بجنبند و مطمئن باشید روزنامه‌نگاری خودش را دوباره اختراع می‌کند.

این استاد ارتباطات بار دیگر به دیدگاه‌های تقابلی و سازگارانه در بررسی ارتباط میان رسانه‌های جدید و روزنامه‌ها اشاره کرد و گفت: اگر بخواهیم دیدگاه سازگارانه را در نظر بگیریم به این نتیجه می‌رسیم که این‌ها در امتداد همدیگر هستند؛ به نظرم باید بتوانیم از ابزارهای مدرن در روزنامه‌نگاری بهره ببریم.

 

  • برچسب‌ها

دیدگاه‌ها

    ارسال دیدگاه